I SA/Łd 1431/10

Dnia 5 stycznia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.Ch. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. Ch. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia kwoty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu D. Ch. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 10 listopada 2010 roku D. C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektor Izby Celnej w Ł. z dnia 19 [...] określającą podatnikowi kwotę podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego samochodu kempingowego. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłat sądowych. W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący rozszerzył żądanie domagając się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z uwagi na niskie dochody. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że D. C. wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu pobieranej przez skarżącego renty wynosi 703 zł netto. Żona skarżącego nie pracuje i nie osiaga żadnego dochodu. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 80 m2 , w którym zamieszkuje i samochodu kampingowego z 1994 roku o wartości 5.000 Euro, zakupionego w 2009 roku za środki pochodzące ze sprzedaży działki, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Skarżący podał, że posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności jest po przeszczepie serca i jest w trakcie rehabilitacji. Stan jego zdrowia uniemożliwia mu podjęcie zatrudnienia w celu poprawy jego sytuacji finansowej. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy D. C. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jego renta w wysokości 703 zł netto. Skarżący zamieszkuje w będącym jego własnością domu o powierzchni 80 m2 i jest właścicielem samochodu kempingowego o wartości 5.000 Euro, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Jest osobą umiarkowanie niepełnosprawną, po przeszczepie serca, przechodzi rehabilitacje, a jego stan zdrowia uniemożliwia mu podjęcie zatrudnienia. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.