I SA/Łd 1431/13

Dnia 29 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji I i II instancji w sprawie ze skargi R. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty i wrzesień 2008 r. oraz luty i wrzesień 2009 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. R. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty i wrzesień 2008 r. oraz luty i wrzesień 2009 r. W piśmie procesowym z dnia 5 grudnia 2013 r. stanowiącym uzupełnienie skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także decyzji organu pierwszej instancji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania kwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 162 i n.). W analizowanej sprawie strona skarżąca nie powołała żadnych okoliczności, które potencjalnie mogłyby zaistnieć, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Strona nie wykazała w szczególności, biorąc pod uwagę własną sytuację finansową, jakie szczególnie chronione przez system prawny wartości zostałyby zagrożone w przypadku wykonania zobowiązania podatkowego i na czym owo zagrożenie miałoby polegać. W uzupełnieniu skargi, zawierającym przedmiotowy wniosek, skarżący podniósł jedynie zarzuty przeciwko kwestionowanym decyzjom oraz argumenty mające potwierdzać ich zasadność. Zarzuty te nie stanowią jednak przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, nie zostały one bowiem wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., a Sąd na obecnym etapie postępowania nie ma kompetencji do oceny legalności wydanej decyzji. Podkreślić również należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem uprawdopodobnienie, że na skutek uiszczenia podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Rozpatrując wniosek strony także z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący nie podał bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżący, poza argumentami wskazującymi na wadliwość kwestionowanych decyzji nie podał żadnych innych okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania obu decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia. AK.