I SA/Łd 1436/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wynikającego z długu celnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Z.P. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] Nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług wynikające z długu celnego. W skardze tej zawarła też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż za uwzględnieniem wniosku przemawia ważny interes strony oraz interes publiczny. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż zaskarżona decyzja jest wadliwa i zachodzi duże prawdopodobieństwo, że zostanie ona wyeliminowana z obrotu prawnego, obarczanie więc skarżącej w tym momencie dodatkowymi konsekwencjami finansowymi w zakresie VAT może grozić poważnymi reperkusjami finansowymi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego do Sądu aktu lub czynności administracji publicznej została uregulowana w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Zgodnie z § 1 tegoż przepisu wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest, bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa podatkowego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową okolicznością, a przesłanki uzasadniające wstrzymanie tego aktu nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający. Podnieść nadto należy, iż szkoda występuje, co podkreśla orzecznictwo sądowe, wówczas, gdy nie będzie mogła być ona wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego z uwagi na utratę przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub poniesie on straty na życiu lub zdrowiu (zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 października 2005r., syg. akt I OZ 1074/05, nie publ.). Nieodwracalny skutek z kolei to takie następstwo, konsekwencja, efekt, rezultat jakiś działań, których nie będzie można cofnąć lub których nie da się usunąć (zob. Popularny słownik języka polskiego pod red. B. Dunaja, Warszawa 2000, s. 365 i 644). W analizowanej sprawie skarżąca Z.P. we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...], poza odwołaniem się do ważnego interesu podatnika, interesu publicznego, wskazaniem na wadliwość i duże prawdopodobieństwo wyeliminowana z obrotu prawnego decyzji, a także grożące skarżącej poważne reperkusje finansowe, nie wykazała zaistnienia żadnych konkretnych zdarzeń (okoliczności), które potencjalnie mogłyby zaistnieć, gdyby zaskarżona przez nią decyzja została wykonana przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Nie wykazała w szczególności, jakie w jej konkretnej sytuacji finansowej, życiowej i osobistej szczególnie chronione przez system prawny wartości zostałyby zagrożone w przypadku uiszczenia zobowiązania podatkowego i na czym owo zagrożenie miałoby polegać. Nie zdefiniowała, nie sprecyzowała przesłanek interesu podatnika i interesu publicznego czy nawet owych reperkusji finansowych w jej konkretnej sprawie. A zatem jej twierdzenia o istnieniu określonych we wskazanym wyżej przepisie przesłanek należy uznać za ogólnikowe i gołosłowne. Także przekonanie skarżącej o wadliwości zaskarżonej decyzji, stawiane decyzji zarzuty nie mogą przemawiać za uwzględnieniem wniosku, nie zostały one bowiem wymienione w art. 61 § 3 ppsa jako przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania nie ma kompetencji do oceny legalności tej decyzji. Także, badając z urzędu na podstawie akt sytuację finansową i rodzinną skarżącej, Sąd nie dostrzegł potencjalnego zagrożenia egzystencji skarżącej, jej zdrowia czy życia w przypadku ewentualnego wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Skarżąca prowadzi wszak działalność gospodarczą, osiąga dochody i posiada środki na utrzymanie siebie i rodziny. Nadto była w stanie uiścić wpis sądowy od skargi w wysokości 451,00 zł bez narażenia rodziny na utratę środków do życia, pomimo przysługującego jej prawa ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca korzystała też w postępowaniu podatkowym, a także sądowym z pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika z wyboru w osobie adwokata A. M., którego minimalne wynagrodzenie tylko w postępowaniu sądowym wynosi, zgodnie z § 6 pkt 5 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), 2.400,00 zł. Prowadząc działalność gospodarczą, miała też zapewne możliwość poczynienia oszczędności. Rozważając kwestię wstrzymania wykonania decyzji Sąd miał na uwadze także względy społeczne, tj. dążenie do realizacji zadań publicznych, oraz okoliczność, iż wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter szczególny i nie może mieć zastosowania, co już podkreślono, w każdej sprawie, w której zapłata zobowiązania podatkowego rodzi trudności dla podatnika. Trudności te nie mogą wynikać jedynie z przekonania skarżącej o ich istnieniu, lecz muszą mieć charakter obiektywny. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w postanowieniu. P.Pie.