I SA/Łd 1437/03

Dnia 1 grudnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Asesor WSA Ewa Alberciak (spr.), Protokolant asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżącej A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. kwotę 1.027,- (tysiąc dwadzieścia siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. W dniu 11 grudnia 2000 r. Agencja Celna B, działając z upoważnienia C Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J., zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na formularzu [...] towary opisane w 4 pozycjach, w tym w pozycji 3 towary opisane jako aromaty spożywcze o nazwach "Condiment flav-o-lok", "Mushroom dry flavour", "Roastbeef dry flavour". Przedmiotowe towary zostały zaklasyfikowane do kodu PCN 3302 10 90 0 taryfy celnej ze stawką celną obniżoną w wysokości 0% od wartości celnej towaru. Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej oraz kwoty wynikającej z długu celnego dla produktów o nazwach "Condiment flav-o-lok", "Mushroom dry flavour", "Roastbeef dry flavour", ustalając dla przedmiotowych towarów kod 2103 90 90 0 oraz stawkę celną w wysokości 30% od wartości celnej towaru. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż w związku z tym, że po zwolnieniu towaru wątpliwości wzbudził deklarowany przez stronę w zgłoszeniu celnym kod PCN dla towarów opisanych w pozycji 3 dokumentu SAD w przedmiotowej sprawie, postanowieniem z dnia [...] wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie zgłoszenia celnego, zawarte w dokumencie SAD nr [...]. Po analizie przedmiotowego zgłoszenia i zgromadzonych dowodów organ doszedł do przekonania, iż przedmiotem zgłoszenia były preparaty o nazwach "condiment flav-o-lok " - 6109501H - zawierający w składzie m.in. 79% maltodekstryny, 8,7% skrobii modyfikowanej, 8,7% oleju roślinnego, jak też substancje naturalne i identyczne z naturalnymi, "roastbeef dry flavour - 635065H - zawierający w składzie m.in. 44% ekstraktu drożdżowego, 15% zwykłego karmelu, 12% maltodekstryny, 6% glutaminianu sodu, 4,8% oleju roślinnego, jak też substancje naturalne i identyczne z naturalnymi, " mushroom dry flavour - 630118H - zawierający w składzie m.in. 72% maltodekstryny, 12% oleju roślinnego, 4% skrobii modyfikowanej, jak też substancje naturalne i identyczne z naturalnymi. Organ wskazał, że deklarowany przez stronę kod PCN 3302 10 90 0 obejmuje pozostałe mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (łącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub na wielu substancjach, stosowane jako surowce w przemyśle, inne niż preparaty oparte na substancjach zapachowych, stosowane do wytwarzania napojów. Zdaniem organu deklarowany przez stronę kod PCN nie był właściwym dla spornych towarów, gdyż, zgodnie z uwagą 2 do działu 33 taryfy celnej, "wyrażenie substancje zapachowe" występujące w pozycji 3302 odnosi się tylko do substancji z pozycji 3301, do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji lub do syntetycznych substancji zapachowych. Zgodnie z powyższą uwagą do tej pozycji klasyfikuje się wyłącznie towary, które nie zawierają dodatkowych składników. Sporne produkty, jak wynika z dokumentów zgromadzonych w sprawie, są mieszaninami niewielkich ilości aromatów z innymi dodatkowymi substancjami takimi jak m.in. ekstrakt drożdży, skrobia, glutaminian sodu i inne. Przedmiotowy fakt wyklucza zaklasyfikowanie tych preparatów do działu 3302, gdyż niezgodne jest to z cytowaną uwagą 2 do ww. działu. Za właściwy kod organ I instancji uznał kod PCN 2103 90 90 0 obejmujący "pozostałe sosy i przetwory z nich, zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne, mąka i grysik z gorczycy oraz gotowa musztarda". Ponadto zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy Celnej pozycja 2103 obejmuje m.in. zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne zawierające przyprawy, zawierające jedną lub więcej substancji smakowych lub przyprawowych objętych działami innymi niż dział 9, a zatem pozycja ta obejmuje np. niektóre mieszanki przypraw do kiełbas i innych produktów spożywczych, składające się z aromatów naturalnych i identycznych z naturalnymi wraz z przyprawami i suszonymi warzywami, które mogą zawierać także skrobię, serwatkę, glutaminian sodu, suchary, olej roślinny (będący nośnikiem) i inne. Preparaty będące przedmiotem zgłoszenia w pozycji 3 zawierają w składzie znaczne ilości substancji takich jak ekstrakt drożdży, glutaminian sodu, skrobię i inne, spełniają wymogi pozycji 2103, gdyż stanowią one mieszaninę różnych składników przypraw, ziół, aromatów, nośników i substancji strukturotwórczych. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła A spółka z o.o. w K., będąca następcą prawnym C spółki z o.o. w J. Wnosiła o uchylenie w całości skarżonej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej oraz kwoty wynikającej z długu celnego. Strona wnioskowała również o wystąpienie do Komitetu Systemu Zharmonizowanego WCO o udzielenie wiążącej opinii odnośnie klasyfikacji taryfowej towaru, zawieszenie postępowania celnego do momentu uzyskania opinii oraz powołanie biegłego z zakresu towaroznawstwa i technologii żywienia celem pozyskania opinii na temat charakteru towaru będącego przedmiotem kwestionowanego zgłoszenia celnego. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. odmówił zawieszenia postępowania, a następnie, gdy stało się ono ostateczne, decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towarów w postaci preparatów o nazwach "condiment flav-o-lok"- 610950H oraz "mushroom dry flavour" – 630118H oraz kwoty wynikającej z długu celnego, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, iż w sprawie kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii klasyfikacji taryfowej spornych preparatów miało wyjaśnienie jaką rolę pełnią poszczególne składniki wchodzące w ich skład. Dla wyjaśnienia tej kwestii wykorzystano opinie: z dnia 20 lutego 2003 r. sporządzoną przez dr hab. J. K. z Katedry Technologii Żywienia Człowieka Akademii Rolniczej im. A w P., pismo Zakładu Technologii Przetworów Owocowych i Warzywnych Instytutu Biotechnologii Przemysłu Rolno - Spożywczego z dnia 3 kwietnia 2003 r., informacje zawarte w publikacji "Substancje dodatkowe i składniki funkcjonalne żywności" autorstwa prof. dr A. Rutkowskiego, dr hab. S. Gwiazdy, dr hab. K. Dąbrowskiego, dr hab. J. Czapskiego, prof. dr hab. E. Kamińskiego oraz dr A. Pluty. Mając na uwadze treść ww. dokumentów organ stwierdził, iż spośród składników wchodzących w skład preparatów o nazwach "Condiment flav-o-lok", "Mushroom dry flavour", "Roastbeef dry flavour" można wyodrębnić szereg składników, które obok substancji aromatycznych wpływają (i to w sposób znaczący) na smak i zapach produktów, do których stosowane są przedmiotowe preparaty, i które decydują, iż preparaty te nabywają cech złożonych preparatów przyprawowo - aromatycznych. Można jednocześnie wyodrębnić składniki, które w przedmiotowych preparatach oraz produktach, do których są one stosowane pełnią funkcję neutralną w stosunku do nadawania tym produktom smaku i zapachu. Do tej drugiej grupy należy zaliczyć takie składniki jak maltodekstryna, skrobia modyfikowana czy też olej roślinny. Organ celny wskazał, iż w skład preparatów o nazwach "Condiment flav-o-lok" oraz "Mushroom dry flavour" wchodzą, obok substancji aromatycznych, jedynie substancje, które zgodnie z cytowanymi wyżej dokumentami pełnią wyłącznie funkcje neutralną i stanowią głównie nośniki dla substancji aromatycznych. Z tego też względu należy stwierdzić, iż ww. preparaty powinny zostać zaklasyfikowane do kodu 3302 10 90 0. Organ II instancji uznał, biorąc pod uwagę skład preparatu o nazwie " Roastbeef dry flavour", iż wypełnia on ww. warunki umożliwiające klasyfikacje do pozycji 2103 Taryfy celnej. Ww. preparat obok substancji aromatycznych oraz nośników i stabilizatorów zawiera w znacznej ilości składniki o charakterze smakowym i zapachowym takie jak glutaminian sodu, guanylan sodu, inozynian sodu, ekstrakt drożdży, sól. Zgodnie z informacjami uzyskanymi na podstawie analizy treści ww. dokumentów składniki te nadają produktom, do których jest stosowany sporny preparat, specyficzny, charakterystyczny dla każdej z ww. substancji smak lub zapach i ich dodatek powodują, iż przedmiotowy preparat nabywa cech złożonego preparatu przyprawowo - aromatycznego, co z kolei przesądza o jego klasyfikacji do pozycji 2103 Taryfy celnej. Charakter ww. składników powoduje, iż nie można uznać, że substancje aromatyczne stanowią element podstawowy mieszaniny jaką jest przedmiotowy preparat. W przypadku nieumieszczenia w składzie spornego towaru substancji aromatycznych preparat ten nadal miałyby właściwości smakowo - zapachowe, o czym przesądza obecność innych substancji nadających smak i zapach produktom przyprawianym za pomocą ww. preparatu. Obecność substancji aromatycznych wzbogaca właściwości mieszanki, nie decyduje jednak o uzyskaniu przez przedmiotowy preparat właściwości smakowo - zapachowych. Organ celny stwierdził, mając powyższe na uwadze, iż klasyfikacja taryfowa spornego towaru o nazwie "Roastbeef dry flavour" do kodu 2103 90 90 0, zastosowana w zaskarżonej decyzji przez organ celny I instancji była zgodna ze stanem faktycznym towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego oraz z zasadami klasyfikacji taryfowej. Odnosząc się do zarzutu niepowołania przez organy celne biegłego organ wyjaśnił, że według art. 197 § l Ordynacji podatkowej, jeżeli w sprawie są wymagane wiadomości specjalne, organ administracji państwowej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Organ obowiązany jest wykorzystać ten środek dowodowy w sprawach o zawiłym stanie faktycznym, który można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje się specjalnymi wiadomościami, a także wtedy, gdy nakładają taki obowiązek przepisy szczególne. W niniejszej sprawie - na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym literatury specjalistycznej - organ celny miał możliwość wyczerpującej oceny stanu faktycznego i w oparciu o te dowody wydał przedmiotową decyzję. Odnosząc się do przedstawienia przez Stronę Wiążącej Informacji Taryfowej (BTI) wystawionej przez władze celne Holandii organ odwoławczy stwierdził, że kraje członkowskie UE wydają i stosują wiążące informacje taryfowe na podstawie Kodeksu celnego Wspólnoty. W Polsce natomiast obowiązuje ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r -Kodeks celny. Na podstawie obecnie obowiązujących przepisów wiążąca informacja taryfowa wydana przez kraj będący członkiem UE nie jest wiążąca dla polskich organów celnych. Zgodnie z art. 5 Kodeksu celnego Minister Finansów wydaje w formie decyzji, na pisemny wniosek osoby wiążącą informację taryfową dotyczącą klasyfikacji towaru według kodu taryfy celnej, która wiąże organy celne oraz osobę, której udzielono informacji. Wiążąca informacja taryfowa wydana przez kraj będący członkiem UE nie jest zatem wiążąca dla polskich organów celnych. Ponadto fakt posiadania decyzji WIT w jednym z krajów członkowskich Unii Europejskiej także nie przesądza o klasyfikacji do tej pozycji przez wszystkie kraje UE. Dokument taki jest jedynie dowodem, iż zgodnie z decyzją władz celnych konkretnego kraju określony towar klasyfikuje się do wskazanego kodu Taryfy Celnej. Aktem, który przesądziłby o ujednoliconym stanowisku wszystkich krajów członkowskich Unii Europejskiej w zakresie klasyfikacji baz napojowych byłby akt Komisji Europejskiej W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka zarzuciła organom celnym naruszenie art. 2, art. 9, art. 87 i art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, naruszenie wiążących Polskę przepisów prawa międzynarodowego, tj. art. l ust. 2 tiret drugie art. 68 i art. 69 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony (Dz. U. z 1994 r.. nr 11, poz. 38 z późn. zm.) oraz Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (Dz. U. z 1997 r., nr 11. poz. 62) w związku z art. 31 ust. 1 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów sporządzonej w Wiedniu dnia 23 maja 1969 r. (Dz. U. z 1990 r., nr 74, poz. 439), naruszenie prawa materialnego, tj. art. 13 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. -Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r., nr 75, poz. 802 z późn. zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. z 1999 r., nr 107, poz. 1217 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1998 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz. U. z 1999 r.. nr 74, poz. 830 z późn. zm.), art. 222 § 4 Kodeksu celnego oraz § l ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. z 1997 r., nr 143, poz. 958 z późn. zm.), naruszenie przepisów proceduralnych, tj. 120, 121 § l, art. 122, art. 123 § l, art. 180, art. 187, art. 188, art. 201 § l pkt 2), art. 210 § l pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r., nr 137, poz. 926 z późn. zm.). Strona skarżąca wniosła o uchylenie skarżonej decyzji w zakresie, w jakim utrzymuje ona w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji wraz z decyzją ją poprzedzającą. Strona skarżąca podkreśliła, że nie zgadza się z opinią organów celnych, iż fakt, że sporne towary zawierają również inne substancje niż określone substancje zapachowe wymienione w pozycji 3301 Taryfy celnej powoduje, że nie mogą być one klasyfikowane do pozycji 3302. Wskazywana przez organ celny uwaga 2 do działu 33 Taryfy celnej stanowi, że wyrażenie "substancje zapachowe" występujące w pozycji 3302 odnosi się tylko do substancji z pozycji 3301, do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji i do syntetycznych substancji zapachowych. Strona podniosła, iż w pozycji taryfowej 3302 występuje sformułowanie "mieszaniny oparte na jednej lub na wielu takich substancjach", zaś sporne towary nie są mieszaninami tylko i wyłącznie substancji zapachowych. Sporne towary są natomiast mieszaninami opartymi na jednej lub na wielu substancjach zapachowych. Słowo "oparte" wyraźnie wskazuje, iż nie muszą one zawierać wyłącznie substancji zapachowych w rozumieniu pozycji 3301, a jedynie muszą się na nich opierać. Sporne towary niewątpliwie "opierają" się na substancjach zapachowych z pozycji 3301. "Oparcie" to realizowane jest głównie w wymiarze funkcjonalnym (reguła 3b ORINS). Niewątpliwie jednak, przedmiotowe substancje zapachowe mają dla spornego towaru znaczenie kluczowe, bez nich bowiem towar straciłby swój charakter, przeznaczenie i wartość handlową. W ocenie skarżącej spółki dokonana przez organ celny klasyfikacja taryfowa do pozycji 2103 nosi znamiona rażącego naruszenia prawa, bowiem Taryfa celna nie daje żadnych podstaw dla dokonania takiej klasyfikacji. Sporny towar nie jest ponad wszelką wątpliwość sosem, ani przetworem z sosu. Sporny towar nie jest również mąką lub mączką z gorczycy ani musztardą, nie można go też uznać za przyprawę, ani za zmieszane przyprawy korzenne. Spornych towarów nie można stosować w warunkach domowych, a ich dawkowanie powinno być niezwykle precyzyjne ze względu na możliwe skutki przedawkowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 18 listopada 2005 r. pełnomocnik strony skarżącej popierał skargę. Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w Ł.] wnosił o jej oddalenie oraz złożył kserokopie wyroków w sprawach V SA 4664/03 oraz V SA 3692/02. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271 ) – sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi : a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania c/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 cyt. ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu z uwagi na jej wydanie z naruszeniem przepisów postępowania, a w szczególności art. 122 § 1 i art. 187 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia l997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w związku z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny ( t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest klasyfikacja taryfowa sprowadzonego przez skarżącą spółkę preparatu o nazwie : "Roastbeef dry flavour", a dokładnie ustalenie, czy produkt ten powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji 3302 10 90 0, jak w zgłoszeniu celnym wskazała strona skarżąca, czy do pozycji 2103 90 90 0 Taryfy celnej, jak przyjęły organy celne. Ponieważ przedmiotowy preparat jest mieszaniną, dla prawidłowej jego klasyfikacji niezbędne jest zastosowanie reguły 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z treścią tej reguły do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3 a nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobów, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania. W tym celu konieczne jest dokładne ustalenie składu preparatu oraz określenie roli jaką spełniają poszczególne składniki w mieszaninie. Tych kwestii organy celne nie wyjaśniły w dostateczny sposób, gdyż nie został ustalony pełen skład spornego preparatu, a w szczególności, czy ich składnikami są substancje zapachowe. Przyjęto jedynie, iż w preparacie występują substancje naturalne i identyczne z naturalnymi, bez określenia o jakie substancje chodzi. Nie wiadomo, czy w spornym produkcie występuje jedna, czy więcej substancji zapachowych, a jeżeli tak to jakie są to substancje. Ustalenie, czy składnikami zgłoszonego produktu są substancje zapachowe ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z treścią pozycji 3302 Taryfy celnej obejmuje ona mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny oparte na jednej lub na wielu takich substancjach. W myśl uwagi drugiej do działu 33 wyrażenie "substancje zapachowe" występujące w pozycji 3302 odnosi się tylko do substancji z pozycji 3301, do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji lub do syntetycznych substancji zapachowych . Oznacza to, że do zaklasyfikowania produktu do pozycji 3302 niezbędne jest ustalenie, iż zawiera on substancję zapachową wymienioną w pozycji 3301 bądź substancję zapachową wyodrębnioną z substancji wymienionej w pozycji 3301 bądź też syntetyczną substancję zapachową. Tymczasem w przedmiotowej sprawie organy celne nie wyjaśniły, czy w skład spornego preparatu wchodzą substancję zapachowe, o których mowa w uwadze 2 do działu 33. Okoliczność, że strona skarżąca w piśmie z dnia 7 maja 2002 r ( data wpływu do Izby Celnej w Ł.) poinformowała, iż nie dysponuje danymi dotyczącymi pełnego składu spornego produktu, gdyż jest to tajemnica handlowa producenta, nie zwalniała organów celnych z obowiązku ustalenia tego składu w takim zakresie, w jakim było to niezbędne dla dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej. Dopiero dokładne ustalenie składu spornego preparatu pozwoli na przystąpienie do rozważań co do roli jaką pełnią w mieszaninie poszczególne składniki. Istotne jest zwłaszcza ustalenie jakie składniki mają zasadniczy charakter w całej mieszaninie, a tym samym decydują o zasadniczym charakterze całego produktu. W szczególności chodzi o wyjaśnienie, czy aromaty pełnią taką rolę i dlaczego. Ponieważ organy celne nie ustaliły tych wszystkich okoliczności należało uznać, że wszelkie rozważania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na temat roli poszczególnych składników produktu oparte są na niepełnych ustaleniach faktycznych. W ocenie Sądu, dla dokonania oceny roli poszczególnych składników w spornym produkcie niezbędne są wiadomości specjalne. Potrzebna jest do tego wiedza z zakresu chemii, w tym chemii spożywczej, którą nie dysponują pracownicy organów celnych. W takiej sytuacji, wbrew poglądom prezentowanym przez organ celny, konieczna była opinia biegłego odpowiedniej specjalności. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji w zakresie charakterystyki i właściwości preparatów odwoływał się wprawdzie do opinii (których w aktach tej sprawy brak): - z dnia 20 lutego 2003 r. sporządzonej przez dr hab. J. K. z Katedry Technologii Żywienia Człowieka Akademii Rolniczej im. A w P., pisma Zakładu Technologii Przetworów Owocowych i Warzywnych Instytutu Biotechnologii Przemysłu Rolno Spożywczego z dnia 3 kwietnia 2003 r., publikacji "Substancje dodatkowe i składniki funkcjonalne żywności" autorstwa prof. dr A. Rutkowskiego, dr hab. S. Gwiazdy, dr hab. K. Dąbrowskiego, dr hab.J. Czapskiego, prof. dr hab. E. Kamińskiego oraz dr A. Pluty, ale informacje tam zawarte nie mogły stanowić wystarczającej podstawy dla dokonania klasyfikacji produktów w niniejszej sprawie, bowiem nie są wystarczające do dokonania oceny roli jaką pełnią poszczególne składniki wchodzące w skład tych produktów, a rozstrzygnięcie tego problemu wymaga wiadomości specjalnych. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy konieczne są wiadomości specjalne dotyczące technologii żywności a nie technologii żywienia człowieka. Jak Sądowi wiadomo z urzędu, z innych toczących się spraw, rola aromatów i substancji niezapachowych w mieszaninie jest zagadnieniem skomplikowanym, budzącym w konkretnych sprawach szereg wątpliwości i sporów także wśród specjalistów z dziedziny chemii spożywczej ( np. sprawa I SA/Łd 1436/03 , I SA/Łd 1434/03,), co także uzasadnia konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Wskazać ponadto należy, że w tych sprawach, o stanie faktycznym bardzo zbliżonym do przedmiotowej sprawy, toczących się również ze skargi Spółki A, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez Dyrektora Izby Celnej od wyroku WSA w Łodzi (I GSK 634/05 i I GSK 633/05) stwierdzając, że organ celny nie podważył w sposób prawnie skuteczny ustaleń WSA, że okoliczności faktyczne istotne dla klasyfikacji celnej spornych preparatów nie zostały w sposób dokładny wyjaśnione . Reasumując Sąd uznał, że organy celne nie wyjaśniły w dostateczny sposób wszystkich istotnych okoliczności sprawy . Nie został wyjaśniony skład spornego preparatu, a ocena roli poszczególnych składników została dokonana bez przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Organy celne nie podjęły zatem wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nie zebrały w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego, co stanowi naruszenie art. 122, art. 187 § l i art. 191 Ordynacji podatkowej . Powyższe uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie 55 ust.1ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz.368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /.../ ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. ). Mając na uwadze treść art. 152 cyt. ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.