I SA/Łd 1437/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2015 p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W. B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w sprawie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2015, w wysokości 56.296 zł. Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia organu podatkowego, wskazując że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, co może spowodować utratę płynności finansowej działalności gospodarczej i pozbawienie możliwości jej kontynuowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania jednej z nich lub obu oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku. Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. również "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2006, s. 162 i n.). W rozpoznawanej sprawie autor skargi ograniczył uzasadnienie wniosku do przywołania jednej z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, "...co może spowodować utratę płynności finansowej jego działalności gospodarczej i pozbawienie możliwości dalszego jej kontynuowania." Pełnomocnik skarżącego nie wsparł powyższego twierdzenia żadnymi informacjami dotyczącymi sytuacji finansowej skarżącego, które potwierdzałyby, że wykonanie decyzji może zachwiać płynnością finansową i uniemożliwić skarżącemu kontynuowanie działalności gospodarczej. Odmawiając uwzględnienia wniosku sąd wziął również pod uwagę, że zobowiązanie pieniężne ustalone zaskarżoną decyzją nie odbiega znacząco od zobowiązań ustalonych decyzjami za lata wcześniejsze. Ze znajdującej się w aktach sprawy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. wynika, że organy podatkowe ustaliły łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2013 r. w wysokości 56.091 zł. Podatnik powinien zatem przewidzieć w wydatkach swojego przedsiębiorstwa konieczność zapłaty podobnej kwoty również w roku 2015. Niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej istniałoby, gdyby kwota zobowiązania ustalonego w roku 2015 była znacznie wyższa od wysokości zobowiązań za lata poprzednie, a podatnik nie mógłby przewidzieć wzrostu tego zobowiązania. Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. P.C.