I SA/Łd 1438/03

Dnia 1 grudnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu na w dniu 18 listopada 2005 roku sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżącej A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. kwotę 72,20 (siedemdziesiąt dwa 20/100) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku 3 I SA/Łd 1438/03 U Z A S A D N I E N I E W dniu 10 listopada 2000 r. Agencja Celna B działając z upoważnienia C spółki z o.o zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na formularzu SAD nr [...] towar opisany jako aromaty spożywcze : BAY LEAF FLAVOUR, DILL FLAVOUR, ONION FLAVOUR. Przedmiotowe towary zostały przez zgłaszającego zaklasyfikowane do kodu 3302 10 90 0 ze stawką celną w wysokości 0%. Naczelnik Urzędu Celnego l w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej oraz kwoty wynikającej z długu celnego ustalając dla zgłoszonych produktów kod 2103 90 90 0 oraz stawkę celną w wysokości 30% wartości celnej towaru . Ustalono także kwotę długu celnego w wysokości 1805,50 PLN. W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 207 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, art. 13 § 1 i § 3 , art. 23§ 1, art. 65 § 4 pkt 2 lit b, art. 83 § 1 i § 3 , art. 85 § 1 , art. 230 § 1, art. 231 § 1, art. 222 § 4, art. 242 § 2 oraz art. 262 Kodeksu celnego , § 1 rozporządzenia Rady Ministrow z dnia 21 grudnia 1999 r w sprawie ustanowienia Taryfy celnej ( Dz. U. Nr 107, poz. 1217 z 1999 r. ze zm. ), Wyjaśnienia do Taryfy Celnej stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r ( Dz. U. Nr 74, poz. 830 z 1999 r.) oraz § 1 ust. 3, § 2 ust. 3 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz. U. Nr 143, poz. 958 z 1997 r ze zm. ). W uzasadnieniu wskazano, że w związku z faktem, iż po zwolnieniu towaru wątpliwość wzbudził deklarowany przez Stronę w zgłoszeniu celnym kod PCN organ celny postanowieniem z dnia [...] wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie zgłoszenia celnego zawartego w dokumencie SAD nr [...]. Po analizie przedmiotowego zgłoszenia i zgromadzonych dowodów organ doszedł do przekonania, iż przedmiotem zgłoszenia były preparaty o nazwach “bay leaf flavour" - 42762-DO, “dill flavour" - 38474-DO oraz “onion flavour" - 86674-DO zawierające ok. 91% kwasu octowego, 5% wody oraz substancje naturalne i identyczne z naturalnymi. Organ wskazał, że deklarowany przez stronę kod PCN 3302 10 90 0 obejmuje pozostałe mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny ( łącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub na wielu takich substancjach, stosowane jako surowce w przemyśle; inne niż preparaty oparte na substancjach zapachowych, stosowane do wytwarzania napojów. Zdaniem Naczelnika Urzędu I w Ł. kod PCN deklarowany przez Stronę nie jest właściwym dla spornych towarów , gdyż zgodnie z uwagą 2 do działu 33 Taryfy Celnej wyrażenie “substancje zapachowe" występujące w pozycji 3302 odnosi się tylko do substancji z pozycji 3301, do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji lub do syntetycznych substancji zapachowych. Zgodnie z powyższą uwagą do tej pozycji klasyfikuje się wyłącznie towary, które nie zawierają dodatkowych składników. Sporne produkty są mieszaninami niewielkich ilości aromatów z innymi dodatkowymi substancjami takimi jak m.in. kwas octowy , co wyklucza zaklasyfikowanie tych preparatów do działu 3302. Za właściwy kod organ I instancji uznał kod PCN 2103 90 90 0 obejmujący “pozostałe sosy i przetwory z nich, zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne; mąka i grysik z gorczycy oraz gotowa musztarda". Wskazał, że zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy Celnej pozycja 2103 obejmuje m.in. zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne zawierające przyprawy, zawierające jedną lub więcej substancji smakowych lub przyprawowych objętych działami innymi niż dział 9, a zatem pozycja ta obejmuje np. niektóre mieszanki przypraw do kiełbas i innych produktów spożywczych, składające się z aromatów naturalnych i identycznych z naturalnymi wraz z przyprawami i suszonymi warzywami, które mogą zawierać także skrobię, serwatkę, glutaminian sodu, suchary, olej roślinny ( będący nośnikiem) i inne. Ponieważ zgłoszone preparaty zawierają w składzie znaczne ilości substancji takich jak kwas octowy i inne, spełniają one wymogi pozycji 2103, gdyż stanowią one mieszaninę różnych składników przypraw, aromatów, nośników i substancji strukturotwórczych. Odnosząc się do przedstawionych przez Stronę holenderskich dokumentów w postaci Wiążących Informacji Taryfowych organ stwierdził, że w obecnym stanie prawnym nie mogą być one dla polskich organów celnych wiążące do zastosowania. Ponadto zasadnym jest pobranie w przedmiotowej sprawie odsetek wyrównawczych, gdyż zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26.06.1998 r zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz. U. Nr 86, poz. 544) organ celny pobiera odsetki wyrównawcze w wypadku, gdy kwota wynikająca z długi celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym z wyjątkiem gdy: 1/ dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania , 2/ kwota odsetek wyrównawczych, naliczonych w odniesieniu do towarów objętych tym samym zgłoszeniem celnym, nie przekracza równowartości 20 ECU. W przedmiotowej sprawie Strona nie udowodniła zaś, że deklarowanie niewłaściwego kodu PCN spowodowane było szczególnymi okolicznościami. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła A spółka z o.o. w K. będąca następcą prawnym C spółki z o.o. w J.. Wnosiła o uchylenie w całości skarżonej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru oraz kwoty wynikającej z długu celnego. Strona wnioskowała również o wystąpienie do Komitetu Systemu Zharmonizowanego WCO o udzielenie wiążącej opinii odnośnie klasyfikacji taryfowej towaru, zawieszenie postępowania celnego do momentu uzyskania opinii oraz powołanie biegłego z zakresu towaroznawstwa i technologii żywienia celem pozyskania opinii na temat charakteru towaru będącego przedmiotem kwestionowanego zgłoszenia celnego. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. odmówił zawieszenia postępowania a następnie, gdy stało się ono ostateczne, decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania zgromadzono dokumenty opisujące sporny towar tj. deklaracje składu preparatów o nazwach “bay leaf flavour" - 42762-DO, “dill flavour" - 38474-DO oraz “onion flavour" - 86674-DO sporządzone przez firmę Givaudan , pismo Strony z dnia 07.03.2003r. dotyczące charakteru spornych towarów, informacje zawarte w publikacji “Substancje dodatkowe i składniki funkcjonalne żywności" autorstwa prof. dr A. Rutkowskiego, dr hab. S. Gwiazdy, dr hab. K. Dąbrowskiego, dr hab. J. Czapskiego, prof. dr hab. E. Kamińskiego oraz dr A. Pluty. Z w/w dokumentów wynikają następujące dane dotyczące składu towarów: “bay leaf flavour" - 42762-DO - preparaty smakowe - kwas octowy E260 - 80% - woda -15% “dill flavour" - 38474-DO - preparaty smakowe - kwas octowy E260 -91% “onion flavour" - 86674-DO - preparaty smakowe - kwas octowy E260 - 92,8% - woda - 7% Organ odwoławczy wyjaśnił, że pozycja 3302 , o którą wnioskuje strona obejmuje “mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (włącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub wielu takich substancjach, stosowane jako surowce w przemyśle; inne preparaty oparte na substancjach zapachowych stosowane do produkcji napojów". Zgodnie z treścią Wyjaśnień do taryfy celnej pozycja 3302 “obejmuje następujące produkty pod warunkiem, że są one w rodzaju podstawowych surowców dla przemysłu perfumeryjnego, spożywczego, napojów (np. w wyrobach cukierniczych, przyprawach spożywczych i napojach) i innych (np. w produkcji mydła): 1. mieszaniny olejków eterycznych, 2. mieszaniny rezinoidów, 3. mieszaniny wyekstrahowanych oleożywic, 4. mieszaniny sztucznych substancji zapachowych, 5. mieszaniny złożone z dwóch lub więcej substancji zapachowych (olejków eterycznych, rezinoidów, wyekstrahowanych oleożywic, lub sztucznych substancji zapachowych), 6. mieszaniny złożone z dwóch lub więcej substancji zapachowych (olejków eterycznych, rezinoidów, wyekstrahowanych oleożywic, lub sztucznych substancji zapachowych) z dodatkiem rozcieńczalników lub cieczy nośnych, takich jak olej roślinny, dekstroza lub krochmal, 7. mieszaniny, nawet połączone z rozcieńczalnikami lub cieczą nośną bądź zawierające alkohol, produktów objętych innymi działami (np. przypraw korzennych) z jedną lub kilkoma substancjami zapachowymi (olejkami eterycznymi, rezinoidami, wyekstrahowanymi oleożywicami lub aromatami sztucznymi) pod warunkiem, że substancje te stanowią element podstawowy mieszaniny." (Wyjaśnienia do taryfy celnej, Tom II, str. 658). Jednocześnie uwaga 2 do działu 33 stanowi, że “wyrażenie “substancje zapachowe" występujące w pozycji 3302 odnosi się tylko do substancji z pozycji 3301, do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji i do syntetycznych substancji zapachowych." Z kolei pozycją 2103 Taryfy celnej objęte są “sosy i przetwory z nich; zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne; mąka i mączka z gorczycy oraz gotowa musztarda" Zgodnie z treścią Wyjaśnień do taryfy celnej pozycja 2103 obejmuje “przetwory zazwyczaj bardzo pikantne, stosowane do przyprawiania pewnych potraw (mięsa, ryb, sałatek itd.) i otrzymywane z różnego rodzaju składników (jaj, warzyw, mięsa, owoców, mąki, skrobi, oleju, octu, cukru, przypraw korzennych, gorczycy, aromatów itd.). Sosy występują zazwyczaj w postaci płynnej, natomiast przetwory z nich w postaci proszku, do którego wystarczy dodać mleko, wodę itd. aby otrzymać sos (...). Zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne zawierające przyprawy różnią się od przypraw i mieszanin przypraw objętych pozycjami 0904 do 0910 tym, że zawierają również jedną lub więcej substancji smakowych lub przyprawowych objętych działami innymi niż dział 9, w takich proporcjach, że mieszanina nie ma zasadniczych cech przypraw w pojęciu działu 9". (Wyjaśnienia do taryfy celnej, Tom l, str. 203). Ponadto zgodnie z treścią Wyjaśnień do taryfy celnej pozycja 2103 obejmuje “złożone aromaty, o trwałej mocy aromatu, będące mieszaninami: ogólnego ekstraktu z przypraw z działu 9. lub innej aromatycznej substancji roślinnej, (np. objętej pozycja 0712 lub działem 12.) oraz bazy odpowiedniej do końcowego użycia (sól, glukoza, mąka zbożowa, sproszkowany sucharek itd.), stosowane, jako przyprawy lub zaprawy, aby podnieść smak preparatów żywnościowych." (Wyjaśnienia do taryfy celnej, Tom V, str. 2344). Dalej organ odwoławczy wskazał, że dla wyjaśnienia jaką rolę pełnią poszczególne składniki wchodzące w skład spornych preparatów wykorzystano publikację “Substancje dodatkowe i składniki funkcjonalne żywności", w której znajdują się m.in. następujące informacje: “Kwas octowy - właściwości: regulator kwasowości, konserwant, rozcieńczalnik dla barwników i substancji smakowych - (...) nadaje specyficzną smakowitość marynatom, jest dodatkiem aromatyzującym. zastosowanie: wyrób marynat warzywnych, grzybowych, chrzanu tartego, serów topionych i pochodnych, sosów sałatkowych typu dressing, majonezów, kazeiny spożywczej, a także w ograniczonym zakresie w produkcji przetworów rybnych i suszonego białka jaja kurzego, wyrobów piekarskich, koncentratów spożywczych, mięsnych i drobiarskich. Stężenie stosowanego kwasu octowego zależy od wymagań smakowych oraz założonej trwałości produktu." Kwas octowy będący podstawowym składnikiem spornych preparatów (80-92,8%) jest produktem, który wśród innych cech, charakteryzuje się także tym, iż wpływa na smak oraz zapach wyrobów, do których jest używany. Jednocześnie z całą pewnością nie jest to “substancja zapachowa" w rozumieniu uwagi 2 do działu 33. Składnik ten nadaje produktom, do których są stosowane sporne preparaty, specyficzny, charakterystyczny dla tej substancji smak lub zapach i jego dodatek powoduje, iż przedmiotowe preparaty nabywają cech złożonego preparatu przyprawowo-aromatycznego, co z kolei przesądza o ich klasyfikacji do pozycji 2103 Taryfy celnej. Charakter kwasu octowego powoduje, iż nie można uznać, że substancje aromatyczne stanowią element podstawowy mieszaniny — tj. przedmiotowych preparatów. W przypadku nieumieszczenia w składzie spornych towarów substancji aromatycznych preparaty te nadal miałyby właściwości smakowo-zapachowe. Obecność substancji aromatycznych wzbogaca właściwości mieszanki, nie decyduje jednak o uzyskaniu przez przedmiotowe preparaty właściwości smakowo-zapachowych. Jednocześnie podkreślono, że organy celne nie kwestionują twierdzeń strony, iż kwas octowy jest rozpuszczalnikiem dla substancji aromatycznych, ale uznają, że istotniejsze znaczenie ma inna cecha tej substancji tj. fakt wpływania na smak i zapach wyrobów, do których jest stosowany. Wobec powyższego, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że klasyfikacja taryfowa spornych towarów do kodu 2103 90 90 0 jest zgodna ze stanem faktycznym towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Odnosząc się do zarzutu niepowołania przez organy celne biegłego organ wyjaśnił, że według art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej jeżeli w sprawie są wymagane wiadomości specjalne, organ administracji państwowej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Organ obowiązany jest wykorzystać ten środek dowodowy w sprawach o zawiłym stanie faktycznym, który można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje się specjalnymi wiadomościami, a także wtedy gdy nakładają taki obowiązek przepisy szczególne. W niniejszej sprawie — na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym literatury specjalistycznej — organ celny miał możliwość wyczerpującej oceny stanu faktycznego i w oparciu o te dowody wydał przedmiotową decyzję. Odnosząc się do przedstawienia przez Stronę Wiążącej Informacji Taryfowej (BTI) wystawionej przez władze celne Holandii organ odwoławczy stwierdził, że kraje członkowskie UE wydają i stosują wiążące informacje taryfowe na podstawie Kodeksu celnego Wspólnoty. W Polsce natomiast obowiązuje ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r – Kodeks celny. Na podstawie obecnie obowiązujących przepisów wiążąca informacja taryfowa wydana przez kraj będący członkiem UE nie jest wiążąca dla polskich organów celnych. Zgodnie z art. 5 Kodeksu celnego Minister Finansów wydaje w formie decyzji, na pisemny wniosek osoby wiążącą informację taryfową dotyczącą klasyfikacji towaru według kodu taryfy celnej, która wiąże organy celne oraz osobę, której udzielono informacji. Wiążąca informacja taryfowa wydana przez kraj będący członkiem UE nie jest zatem wiążąca dla polskich organów celnych. Ponadto fakt posiadania decyzji WIT w jednym z krajów członkowskich Unii Europejskiej także nie przesądza o klasyfikacji do tej pozycji przez wszystkie kraje UE. Dokument taki jest jedynie dowodem, iż zgodnie z decyzją władz celnych konkretnego kraju określony towar klasyfikuje się do wskazanego kodu Taryfy Celnej. Aktem, który przesądziłby o ujednoliconym stanowisku wszystkich krajów członkowskich Unii Europejskiej w zakresie klasyfikacji baz napojowych byłby akt Komisji Europejskiej Dyrektor Izby celnej wskazał ponadto, że za prawidłowe zgłoszenie towaru wraz ze wszystkimi stosownymi dokumentami i prawidłowo wypełnionym zgłoszeniem celnym odpowiada Strona. Zastosowanie przez Stronę nieprawidłowego kodu Taryfy celnej, a przez to niższej stawki celnej w przedmiotowym zgłoszeniu spowodowało zaniżenie należności celnych, co stanowi uzyskanie korzyści finansowych. Posiadanie przez importera decyzji WIT wystawionych przez zagraniczne władze celne dla towarów określane jako “substancje smakowe" nie zwalnia od odpowiedzialności za analizę ich treści oraz porównania ze składem oraz charakterem zgłaszanych preparatów, a także konieczności analizy zapisów zawartych w Taryfie celnej oraz Wyjaśnieniach do taryfy celnej. Charakter i skład wszystkich preparatów, których dotyczą przedstawione decyzje BTI, w sposób oczywisty i wyraźny odbiega od składu i charakteru sprowadzanych towarów. Przeprowadzenie analizy możliwości klasyfikacji spornych preparatów musiałoby prowadzić do jednoznacznego stwierdzenia, iż nie odpowiadają one swoim składem i charakterem towarom objętym decyzjami BTI. Nieprawidłowe wypełnienie zgłoszenia celnego w przedmiotowej sprawie jest zatem wynikiem zaniedbania importera. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła w dniu 19 września 2003 r . A spółka z o.o. zarzucając, podobnie jak w odwołaniu, naruszenie: art. 2, art. 87 i art. 91 Konstytucji RP, art. 68 i art. 69 Układu Europejskiego ( Dz. U. z 1994 r Nr 11, poz. 38 późn. zm.), Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów ( Dz. U. z 1997 r Nr 11, poz. 62), art. 13 Kodeksu celnego, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r w sprawie ustanowienia Taryfy celnej ( Dz. U. Nr 107, poz. 1217 z 1999 r. ze zm. ), Wyjaśnień do Taryfy Celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r ( Dz. U. Nr 74, poz. 830 z 1999 r.) art. 222 § 4 Kodeksu celnego oraz § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz. U. Nr 143, poz. 958 z 1997 r ze zm. ) oraz przepisów postępowania tj art. 120, art.121 § 1, art. 122, art. 123 § 1, art. 180, art. 187, art. 188, art. 197, art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W obszernym uzasadnieniu strona skarżąca uzasadniła swoje zarzuty i wykazywała, że sporne towary należy klasyfikować do kodu PCN 3302 10 90 0 gdyż : - ich nazwy odpowiadają brzmieniu pozycji 3302 i podpozycji 3302 10 Taryfy celnej, - są stosowane jako podstawowe surowce w przemyśle spożywczym, - w skład mieszaniny wchodzą substancje zapachowe z pozycji 3301 Taryfy celnej, - substancje zapachowe stanowią podstawowy element mieszaniny ( zgodnie z regułą 3b ORINS o tym czy dany elelment jest podstawowy dla danej mieszaniny nie decyduje tylko wielkość, ilość czy masa ale także jego wartość lub rola jaką odgrywa podstawowy materiał w zastosowaniu towaru ), - ilość spornego materiału w produktach końcowych jest nieznaczna . W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji Na rozprawie w dniu 18 listopada 2005 r. pełnomocnik strony skarżącej popierał skargę. Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w Ł. wnosił o jej oddalenie oraz złożył kserokopie wyroków w sprawach V SA 4664/03 oraz V SA3692/02. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego –Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi przed 1 stycznia 2004 r. Na wstępie wyjaśnić więc należy, iż na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270). W myśl art. 13 § 1 i 2 p.p.s.a. właściwym sądem do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1. uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c. inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach; 3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami i podstawą prawną skargi, nie może jedynie (poza wypadkiem wady powodującej konieczność stwierdzenia nieważności decyzji) orzekać na niekorzyść strony (art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Badając w niniejszej sprawie zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej, Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona wobec naruszenia przez organy celne przepisów postępowania tj. art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm. ) w zw. z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r Kodeks celny ( Dz. U. Nr 75 z 2001 r poz. 802 ze zm. ), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu jest klasyfikacja taryfowa preparatów o nazwach “bay leaf flavour" - 42762-DO, “dill flavour" - 38474-DO oraz “onion flavour" - 86674-DO, a dokładnie , ustalenie czy produkty te powinny zostać zaklasyfikowane do pozycji 3302 10 90 0, jak w zgłoszeniu celnym wskazała strona skarżąca, czy też do pozycji 2103 90 90 0 Taryfy celnej, jak przyjęły organy celne. Ponieważ przedmiotowe preparaty są mieszaninami, dla prawidłowej ich klasyfikacji niezbędne jest zastosowanie reguły 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z treścią tej reguły do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3a nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobów, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania. W tym celu konieczne jest dokładne ustalenie składu preparatów oraz określenie roli jaką spełniają poszczególne składniki w mieszaninie. Tych kwestii organy celne nie wyjaśniły w dostateczny sposób, gdyż nie został ustalony pełen skład spornych preparatów , a w szczególności czy ich składnikami są substancje zapachowe. Przyjęto jedynie, iż w preparatach występują substancje naturalne i identyczne z naturalnymi, bez określenia o jakie substancje chodzi. Nie wiadomo czy w spornych produktach jedna czy więcej substancji zapachowych , a jeżeli tak to jakie są to substancje. Ustalenie czy składnikami zgłoszonych produktów są substancje zapachowe ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z treścią pozycji 3302 Taryfy celnej obejmuje ona mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny oparte na jednej lub na wielu takich substancjach. W myśl uwagi drugiej do działu 33 wyrażenie “substancje zapachowe" występujące w pozycji 3302 odnosi się tylko do substancji z pozycji 3301, do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji lub do syntetycznych substancji zapachowych . Oznacza to, że do zaklasyfikowania produktu do pozycji 3302 niezbędne jest ustalenie, iż zawiera on substancję zapachową wymienioną w pozycji 3301 bądź substancję zapachową wyodrębnioną z substancji wymienionej w pozycji 3301 bądź też syntetyczną substancję zapachową. Tymczasem w przedmiotowej sprawie organy celne nie wyjaśniły czy w skład spornych preparatów wchodzą substancję zapachowe, o których mowa w uwadze 2 do działu 33. Okoliczność, że strona skarżąca w piśmie z dnia 7 maja 2002 r ( data wpływu do Izby Celnej w Ł. ) poinformowała, iż nie dysponuje danymi dotyczącymi pełnego składu spornych produktów , gdyż jest to tajemnica handlowa producenta , nie zwalniała organów celnych z obowiązku ustalenia składu spornych produktów w takim zakresie w jakim było to niezbędne dla dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej. Dopiero dokładne ustalenie składu spornych preparatów pozwoli na przystąpienie do rozważań co do roli jaką pełnią w mieszaninie poszczególne składniki. Istotne jest zwłaszcza ustalenie jakie składniki mają zasadniczy charakter w całej mieszaninie, a tym samym decydują o zasadniczym charakterze całego produktu. W szczególności chodzi o wyjaśnienie czy aromaty pełnią taką rolę i dlaczego. Ponieważ organy celne nie ustaliły tych wszystkich okoliczności należało uznać, że wszelkie rozważania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na temat roli poszczególnych składników produktu oparte są na niepełnych ustaleniach faktycznych. W ocenie Sądu, dla dokonania oceny roli poszczególnych składników w spornych produktach niezbędne są wiadomości specjalne. Potrzebna jest do tego wiedza z zakresu chemii, w tym chemii spożywczej, którą nie dysponują pracownicy organów celnych. W takiej sytuacji , wbrew poglądom prezentowanym przez organ celny, konieczna była opinia biegłego odpowiedniej specjalności. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji w zakresie charakterystyki i właściwości kwasu octowego odwoływał się wprawdzie do publikacji A. Rutkowskiego, S. Gwiazdy i K. Dąbrowskiego “Substancje dodatkowe i składniki funkcjonalne żywności" , ale informacje tam zawarte nie mogły stanowić wystarczającej podstawy dla dokonania klasyfikacji produktów w niniejszej sprawie. Z publikacji tej wynikają właściwości kwasu octowego i jego zastosowania, ale nie wyjaśnia ona jaką konkretnie rolę kwas octowy pełni w sprowadzonych przez stronę skarżącą preparatach. Jak Sądowi wiadomo z urzędu , z innych toczących się spraw, rola aromatów i substancji niezapachowych w mieszaninie jest zagadnieniem skomplikowanym i budzącym w konkretnych sprawach szereg wątpliwości i sporów także wśród specjalistów z dziedziny chemii spożywczej ( np. sprawa I SA/Łd 1436/03 , I SA/Łd 1434/03, ) , co także uzasadnia konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Wskazać ponadto należy, że w tych sprawach, o stanie faktycznym bardzo zbliżonym do przedmiotowej sprawy, toczących się również ze skargi Spółki A, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez Dyrektora Izby Celnej od wyroku WSA w Łodzi ( I GSK 634/05 i I GSK 633/05) stwierdzając, że organ celny nie podważył w sposób prawnie skuteczny ustaleń WSA, że okoliczności faktyczne istotne dla klasyfikacji celnej spornych preparatów nie zostały w sposób dokładny wyjaśnione . Reasumując Sąd uznał, że organy celne nie wyjaśniły w dostateczny sposób wszystkich istotnych okoliczności sprawy . Nie został wyjaśniony skład spornych preparatów , a ocena roli poszczególnych składników została dokonana bez przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Organy celne nie podjęły zatem wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nie zebrały w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego, co stanowi naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej . Powyższe uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie 55 ust.1ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz.368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /.../ ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. ). Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.