I SA/Łd 1439/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 marca 2009 r. w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2 wyroku z dnia 17 marca 2009r.) w sprawie ze skargi Z. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu oraz zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2002 rok p o s t a n a w i a: 1) uchylić postanowienie w sprawie kosztów sądowych (pkt 2 wyroku z dnia 17 marca 2009r.), 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz Z. O. kwotę 725 zł (siedemset dwadzieścia pięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Doradca podatkowy P. G. w imieniu skarżącej Z. O. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] wydaną w sprawie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu oraz zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2002 rok. W skardze zawarto wniosek o zasądzenie od wskazanego organu podatkowego, zwrotu kosztów postępowania według obowiązujących przepisów. Od skargi strona skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 125 zł. Po rozpoznaniu tej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 17 marca 2009 r. w punkcie 1) orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. z dnia [...]r. Nr [...], w punkcie 2) postanowił zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz skarżącej Z. O. kwotę 125 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz w punkcie 3) stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się ogłoszonego wyroku. W dniu 1 kwietnia 2009 r. pełnomocnik skarżącej, wskazując jako podstawę art. 194 § 1 pkt 9 oraz art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od tych dokumentów (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 2 powyższego wyroku, żądając jego uchylenia i wydania postanowienia o zwrocie kosztów postępowania, obejmującego także wynagrodzenie za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowieniu temu zarzucił naruszenie art. 200, art. 205 § 1 i § 4 p.p.s.a. poprzez rozpoznanie zawartego w skardze wniosku o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej, jedynie w zakresie zwrotu wpisu od skargi oraz pominięcie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Wnioskodawca podniósł, że w postępowaniu sądowym strona była reprezentowana przez doradcę podatkowego i na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 i § 4 p.p.s.a. zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika jest, wobec uwzględnienia skargi, w pełni uzasadnione. Strona skarżąca nie wniosła skargi kasacyjnej od wskazanego powyżej wyroku Sądu z dnia 17 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie zaś z art. 205 § 2 w związku z § 4 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego zalicza się jego wynagrodzenie. Wynagrodzenie doradcy podatkowego w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna jest zależne od wartości przedmiotu sprawy, a stawki tego wynagrodzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł - 600 zł. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stronie skarżącej, wobec uwzględnienia skargi oraz biorąc pod uwagę wartość przedmiotu rozpoznawanej sprawy w wysokości 3.112 zł, należało zwrócić koszty postępowania sądowego w wysokości 725 zł, tj. uiszczony wpis sądowy w wysokości 125 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 600zł. Tymczasem w pkt 2 wyroku z dnia 17 marca 2009r., zawierającym postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, Sąd zasądził jedynie kwotę 125 zł z tytułu wpisu sądowego. Słuszny jest zatem zarzut zażalenia częściowego jedynie rozpoznania wniosku o zwrot kosztów, tj. obejmującego jedynie zwrot na rzecz strony skarżącej wpisu od skargi, pomijającego natomiast w rozstrzygnięciu wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego w zakresie wynagrodzenia doradcy podatkowego. W tej sytuacji zasadne było uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie wniosku strony skarżącej o zwrot kosztów postępowania. Stosownie bowiem do art. 195 § 2 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 200, art. 205 § 2 w związku z § 4, art. 195 § 2 zd. 1 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) orzekł, jak w postanowieniu. A.K.