I SA/Łd 1440/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Sędzia NSA Paweł Janicki Protokolant: Sekretarz sądowy Edyta Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2016 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr znak pisma: [...] UNP: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie udzielenia informacji dotyczącej zwiększenia lub zmniejszenia wartości nieruchomości oddala skargę. Dnia 11 sierpnia 2015 r. Z. K. złożył wniosek w sprawie udzielania informacji dotyczącej zwiększenia lub zmniejszenia wartości nieruchomości położonej w P. przy ul. A, oznaczonej jako działka nr 284 obręb [...]. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. odmówił wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie udzielania informacji dotyczącej zwiększenia lub zmniejszenia wartości wskazanej nieruchomości. Na powyższe orzeczenie strona złożyła zażalenie, w którym wskazała, że zgłosiła się do Urzędu Skarbowego w P. w celu udzielenia informacji w sprawie zwiększenia lub zmniejszenia wartości nieruchomości położonej w P. przy ul. A. Ponadto wskazała, że zmniejszenie wartości gruntu nastąpiło przez usadowienie ciepłociągu środkiem działki, co spowodowało ograniczenie w użytkowaniu rolniczym i budowlanym. Dalej skarżący zwrócił się z prośbą o udzielenie informacji gdzie i do kogo należy się zwrócić w celu wyjaśnienia tej sprawy. Po przeanalizowaniu akt sprawy oraz obowiązujących regulacji prawnych, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia i utrzymał je w mocy swoim postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r., wskazując w jego uzasadnieniu, iż tego rodzaju wyliczeń dokonują właściwi rzeczoznawcy majątkowi. Ponieważ strona w dalszym ciągu nie zgadzał się ze stanowiskiem organu, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze Z. K. zwrócił się do sądu o udzielenie informacji w zakresie zmniejszenia wartości opisanej nieruchomości z powodu wybudowania magistrali ciepłowniczej. Zmniejszenie tej nieruchomości, jak wskazał skarżący, powoduje konieczność wystąpienia o wypłatę odszkodowania, ustanowienia służebności przesyłu oraz ustalenia wynagrodzenia. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w aspekcie zgodności z prawem. Zatem sąd sprawując kontrolę zaskarżonego aktu bada jedynie jego legalność. Kontrola zaskarżonego orzeczenia dokonywana jest poprzez ustalenie, czy nie narusza ono przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania. Przedmiotem kontroli jest wyłącznie orzeczenie organu administracyjnego, a więc stanowisko i argumentacja organu w nim wyrażona oraz w jego uzasadnieniu. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ocena zasadności odmowy wszczęcia postępowania przez organ podatkowy na wniosek złożony przez Z. K., dotyczący określenia przez organ wartości rynkowej posiadanej przez niego nieruchomości, nie będącej przedmiotem sprzedaży. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. – dalej jako "o.p."), postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Gdy żądanie, o którym mowa w cytowanym przepisie zostało wniesione przez osobę, która nie jest stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania (art. 165a o.p.). Użyte w powołanym powyżej przepisie wyrażenie "nie może być wszczęte" należy odnieść do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których wykładnia uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. Przeprowadzona przez organ podatkowy w niniejszej sprawie analiza przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, wykazała, że ustawodawca nie przewidział w niej trybu udzielania informacji przez organ podatkowy w zakresie zwiększenia lub zmniejszenia wartości nieruchomości na wniosek strony. Uprawnienia takiego, jak słusznie wskazał organ w zaskarżonym postanowieniu, nie przewidują również przepisy prawa materialnego, np. ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 poz. 626, dalej jako "u.p.c.c.), którą organy obu instancji powołały w swych rozstrzygnięciach. Jeżeli przyjąć, iż podatnik wnioskuje o wskazanie przez organ wartości danej nieruchomości z uwagi na podatek od czynności cywilnoprawnych, to jak wynika z uregulowania zawartego w art. 6 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5 u.p.c.c., podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, będącego przedmiotami danej czynności. Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów (art. 6 ust. 2 u.p.c.c.). Jeżeli podatnik nie określił wartości przedmiotu czynności cywilnoprawnej lub wartość określona przez niego nie odpowiada, według oceny organu podatkowego, wartości rynkowej, organ ten wezwie podatnika do jej określenia (podwyższenia lub obniżenia) w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, podając jednocześnie wartość według własnej, wstępnej oceny (art. 6 ust. 3 cytowanej ustawy). W razie nieokreślenia wartości lub podania wartości nieodpowiadającej cenie rynkowej, organ podatkowy, w myśl art. 6 ust. 4 u.p.c.c. dokona jej określenia z uwzględnieniem opinii biegłego lub przedłożonej przez podatnika wyceny rzeczoznawcy. Podobne uregulowanie zawiera też ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 86). Przepisy ustaw podatkowych jednoznacznie wskazują, że wartość rynkową nieruchomości organ podatkowy może określać wyłącznie na potrzeby postępowania podatkowego, związanego z jej nabyciem. Z ustaleń poczynionych przez organy, nie kwestionowanych przez stronę, wynika, iż wobec Z. K. nie toczy się żadne postępowanie podatkowe, a ustalenie wartości posiadanej przez niego nieruchomości nie było związane z wypełnieniem przez stronę obowiązków podatnika. Zatem, w ocenie sądu, organ podatkowy zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku z dnia 11 sierpnia 2015 r., gdyż nie jest on uprawniony do działania jakiego oczekuje od niego wnioskodawca, gdyż takiego właśnie działania wymagałoby udzielenie informacji w zakresie "zmniejszenia lub zwiększenia wartości" nieruchomości wskazanej we wniosku. Niewątpliwie, jak wskazał na to również organ, strona ma prawo do uzyskania informacji dotyczącej aktualnej wartości opisanej nieruchomości lecz to nie organ jest władny do dokonania wnioskowanych wyliczeń w ustalonym stanie faktycznym. Organy podatkowe zobowiązane są do udzielenia informacji wyłącznie w zakresie związanym ze zobowiązaniami podatkowymi, objętymi przepisami Ordynacji podatkowej oraz innych ustaw podatkowych. Mając na uwadze powyżej wskazane okoliczności, sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Zdaniem sądu, w rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia ani przepisów prawa procesowego ani materialnego. Dlatego też, wobec braku przesłanek do uwzględnienia skargi sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił ją. k.ż.