I SA/Łd 1446/12

Dnia 24 maja 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku U.G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi U. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – U. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę U.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 marca 2013 roku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej od powyższego wyroku skargi kasacyjnej, w kwocie 2.676 zł. W związku z powyższym wezwaniem skarżąca wystąpiła ze złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej wniesionej od powołanego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 stycznia 2013 roku. We wniosku tym skarżąca oświadczyła, że uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.623 zł. Niemniej z tej kwoty do jej dyspozycji pozostaje jedynie kwota wolna od zajęcia w wysokości 950,88 zł. Jej jedyny majątek stanowi nieruchomość rolna o pow. 3,46 ha, której współwłaścicielem jest A.K.. Nieruchomość ta jest obciążona zastawem. Jednocześnie skarżąca podała, że aktualnie posiadany przez nią majątek został zajęty przez urząd skarbowy w Z. w związku z toczącymi się postępowaniami podatkowymi. Podkreśliła przy tym, że nie posiada żadnego, innego majątku. Zamieszkuje w domu stanowiącym własność jej córki. Wskazała również, że w związku z działaniami organów podatkowych doszło do likwidacji firmy A sp. jawna, która stanowiła dla niej jedyne źródło dochodów. Aktualna kwota dochodu w wysokości 950,88 zł w całości konsumowana jest przez codzienne wydatki spożywcze oraz wydatki na ubrania i leki. W konkluzji skarżąca wskazała, że okoliczności te powodują, iż aktualnie nie posiada żadnych dochodów i oszczędności, które mogłaby przeznaczyć na sfinansowanie wpisu od skargi kasacyjnej. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2013 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie jednoznacznego oświadczenia w kwestii pozostawania przez skarżącą wraz z mężem we wspólnym gospodarstwie domowym, wskazanie kwoty dochodu osiąganego przez męża skarżącej oraz składników jego majątku, nadesłanie wyciągów z posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków bankowych i lokat bankowych, w tym także rachunków związanych z ewentualnie prowadzoną działalnością gospodarczą, z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenie i udokumentowanie kwoty środków przeznaczanych na wydatki spożywcze, zakup ubrań i lekarstw, złożenie odpisu (kserokopii) aktualnego zeznania podatkowego skarżącej i jej męża (za 2012 rok, a jeśli nie zostało jeszcze złożone – zeznania podatkowego za 2011 rok) - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dnia 23 kwietnia 2013 roku nadesłał wymagane informacje i dokumenty dotyczące sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącej. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że skarżąca pozostaje z mężem w małżeńskim ustroju rozdzielności majątkowej. Wedle wiedzy skarżącej mąż nie posiada żadnego majątku. Źródłem zaś jego utrzymania jest emerytura o nieznanej jej wysokości. Skarżąca nie ma dostępu do rachunku bankowego męża, nie wie nawet, czy mąż posiada taki rachunek. W ostatnim miesiącu poniosła wydatki na zakup ubrań w kwocie ok. 100 zł, na leki w wysokości ok. 200 zł oraz na artykuły spożywcze w kwocie ok. 650 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Podkreślić przy tym należy, że ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz dodatkowych wyjaśnień i informacji wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w domu stanowiącym własność jej córki. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.623 zł. Niemniej z tej kwoty do jej dyspozycji pozostaje jedynie kwota wolna od zajęcia w wysokości 950,88 zł. Obciążenie tak kształtującego się budżetu skarżącej stanowią wykazane przez nią wydatki w kwocie 950 zł. Jedyny przy tym majątek skarżącej stanowi nieruchomość rolna o pow. 3,46 ha, której współwłaścicielem jest A.K.. Nieruchomość ta jest obciążona zastawem. Aktualnie posiadany przez skarżącą majątek został zajęty przez urząd skarbowy w Z. w związku z toczącymi się postępowaniami podatkowymi. Skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada informacji o majątku i rachunkach posiadanych przez męża. Wedle jej wiedzy źródło utrzymania jej męża stanowi emerytura o nieznanej jej wysokości. Natomiast analiza wyciągów z rachunku bankowego skarżącej dowodzi, że aktualnie skarżąca nie posiada środków, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie wpisu od wniesionego środka odwoławczego. Ponadto z nadesłanego Rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy za 2012 r. (PIT -40A) wynika, że w 2012 roku skarżąca osiągnęła dochód w kwocie 1.801,90 zł. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącej i niezbędnych wydatków, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej, który w niniejszej sprawie wynosi 2.676 zł. W ocenie Referendarza sądowego skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 4 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. (MSi)