I SA/Łd 1449/10

Dnia 25 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi R. G. i D. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargę R. i D. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r., ponieważ skarga została wniesiona po terminie. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] r., zaś skarżącemu – [...]r. W dniu [...] r. skarżący nadali na poczcie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że przyczyną uchybienia terminowi była okoliczność przebywania przez skarżącego poza jego miejscem zamieszkania w związku z uczestnictwem w kursie zawodowym oraz kłopoty zdrowotne skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest spóźniony. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 w związku z § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto, stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Powołana wyżej regulacja statuuje ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z nich jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który rozpoczyna swój bieg od dnia ustania przeszkody. W analizowanej sprawie wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W dniu [...] r. skarżąca, a [...]r. skarżący otrzymali postanowienie sądu o odrzuceniu skargi z powodu złożenia jej z przekroczeniem ustawowego terminu. Wobec powyższego, uznać należy, że we wskazach wyżej datach, skarżący dowiedzieli się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skoro tak, to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu rozpoczął swój bieg dla skarżącej w dniu [...] r., zaś dla skarżącego [...] r. i zakończył odpowiednio w dniu [...] i [...]r. Tymczasem skarżący złożyli swój wniosek dopiero [...] r. Ze wskazanych wyżej względów spóźniony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a.