I SA/Łd 1451/13

Dnia 21 stycznia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – Z. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z. P. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 47 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 8,18 ha. Jednocześnie skarżący wskazał, że utrzymuje się z prowadzenia gospodarstwa rolnego, w 2013 roku poniósł straty z uwagi na duże opady deszczu. Ponadto poniósł również duże straty związane z naprawą maszyn i sprzętu rolniczego. Podkreślił przy tym, że nie może odzyskać strat, które poniósł w wypadku samochodowym. Ponadto w rubryce nr 13 urzędowego formularza (PPF) skarżący oświadczył, że nie zna treści art. 233 Kodeksu karnego. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2013 roku wezwano skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych - za ostatnie 3 miesiące, określenia wysokości kwoty i źródła pochodzenia środków wydatkowanych miesięcznie na utrzymanie i podstawowe opłaty eksploatacyjne, przedstawienia aktualnego zaświadczenia o dochodowości prowadzonego gospodarstwa rolnego, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Ponadto pouczono skarżącego o treści art. 233 § 1 Kodeksu karnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 30 grudnia 2013 roku wyjaśnił, że jego główne źródło stanowiące pokrycie jego wydatków na utrzymanie i opłaty eksploatacyjne stanowić będą dopłaty rolne, nie potrafi jednak wskazać kwoty tych środków, gdyż nie otrzymał jeszcze decyzji z Agencji Rolnej. Natomiast w skali rocznej wysokość wydatków na te cele oszacował na kwotę 1.200 zł miesięcznie. Skarżący podkreślił przy tym, że jego wydatki w tym roku wzrosną o zakup zboża jako materiału siewnego, gdyż z uwagi na opady zboże na polu w większości wygniło, a reszta nie nadaje się do siewu. Obecna cena rynkowa zboża wynosi 90-100 zł za 100 kg (pszenicy, pszenżyta), on zaś ma do obsiania 6 ha. Ponadto skarżący wskazał na problemy związane z brakiem możliwości przedstawienia zaświadczenia o dochodowości gospodarstwa rolnego. Do wniosku załączył zaświadczenie z banku dotyczące stanu posiadanego przez niego rachunku bankowego, który na dzień 24.12.2013 roku wynosił 2,71 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz pisma z dnia 30 grudnia 2013 roku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 47 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 8,18 ha. Skarżący utrzymuje się z prowadzenia gospodarstwa rolnego, w 2013 roku poniósł straty z uwagi na duże opady deszczu, naprawę maszyn i sprzętu rolniczego. W tym roku jego główne źródło pokrycia wydatków na utrzymanie i opłaty eksploatacyjne stanowić będą dopłaty rolne, których wysokości aktualnie nie zna. Jego wydatki w skali rocznej zamykają się kwotą 1.200 zł miesięcznie. Przy czym w 2014 roku wydatki te wzrosną o kwotę przeznaczoną na zakup zboża jako materiału siewnego, gdyż z uwagi na opady zboże na polu wygniło. Obecna cena rynkowa zboża, jak podał skarżący, wynosi 90-100 zł za 100 kg (pszenicy, pszenżyta), on zaś ma do obsiania 6 ha. Ponadto saldo posiadanego przez skarżącego rachunku na dzień 24.12.2013 r. wyniosło zaledwie 2,71 zł. W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę przedstawione możliwości płatnicze wnioskodawcy, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AK.