I SA/Łd 1458/10

Dnia 2 lutego 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – M. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. M.W. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. We wniosku tym skarżąca wskazała, że nie posiada żadnego majątku. Choruje i leczy się od ok. 3 lat. Do 31 października 2010 roku pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w kwocie ok. 590 zł. Decyzją z dnia [...] ZUS odmówił ponownego przyznania jej renty z tego tytułu. Świadczenie to było dotychczas jej jedynym źródłem utrzymania, choć ledwo starczało na opłacenie rachunków za media, leki i żywność. Prowadzona przez nią działalność gospodarcza nie przynosiła dochodów i ze względu na rosnące zadłużenie oraz kłopoty zdrowotne musiała ją zamknąć. Obecnie stara się o pozyskanie pomocy z ośrodka pomocy społecznej. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2011 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do jednoznacznego wskazania, czy skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe (a jeśli nie – do wskazania pozostałych osób pozostających wraz z nią we wspólnym gospodarstwie domowym i podania wysokości dochodu osiąganego przez te osoby oraz ich majątku zgodnie z wymogami formularza PPF), wskazania źródła i kwoty środków przeznaczanych przez skarżącą na własne utrzymanie i podstawowe świadczenia, podania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której skarżąca zamieszkuje, a ponadto nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dnia 24 stycznia 2011 roku wyjaśnił, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, choć mieszka w domu należącym do jej córki. Obecnie utrzymuje się dzięki pomocy rodziny i z niewielkich oszczędności. Wszelkie rachunki za media opłaca córka i jej ojciec. Od czasu zamknięcia działalności gospodarczej nie posiada rachunków bankowych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że z przedstawionego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżąca zamieszkuje w domu córki, ale prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Choruje i leczy się od ok. 3 lat. Do 31 października 2010 roku pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w kwocie ok. 590 zł. Decyzją z dnia [...] ZUS odmówił ponownego przyznania jej renty z tego tytułu. Prowadzona przez nią działalność gospodarcza nie przynosiła dochodów i ze względu na rosnące zadłużenie oraz kłopoty zdrowotne musiała ją zamknąć. Obecnie skarżąca utrzymuje się dzięki pomocy rodziny i z niewielkich oszczędności, stara się o pozyskanie pomocy z ośrodka pomocy społecznej. Wszelkie rachunki za media opłaca córka i jej ojciec. Od czasu zamknięcia działalności gospodarczej nie posiada rachunków bankowych. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. (MSi)