I SA/Łd 1458/10

Dnia 3 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok, w kwocie 77.456 zł. W skardze tej pełnomocnik skarżącej, wnosząc o uchylenie w całości powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione wysokością zobowiązania podatkowego. Wyegzekwowanie nawet części tego zobowiązania grozi skarżącej dużą szkodą majątkową i może doprowadzić do sytuacji, że nie będzie posiadała środków do życia. Pełnomocnik podkreślił przy tym, że skierowanie egzekucji do składników stałych majątku skarżącej może spowodować duże trudności lub uniemożliwić ich późniejsze odzyskanie od nabywców. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego względu uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168). Podkreślić przy tym należy, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty w skardze wniesionej na wskazaną wcześniej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. Niemniej jednak uzasadnienie tego wniosku strona skarżąca sprowadziła jedynie do powołania się na fakt, iż z uwagi na wysokość zobowiązania wyegzekwowanie nawet jego części grozi skarżącej dużą szkodą majątkową i może doprowadzić do sytuacji, że nie będzie posiadała środków do życia. Ponadto skierowanie egzekucji do składników stałych majątku skarżącej może spowodować duże trudności lub uniemożliwić ich późniejsze odzyskanie od nabywców. Przywołana przez pełnomocnika argumentacja nie została jednak połączona z niezbędnym odwołaniem się do aktualnych danych obrazujących sytuację strony skarżącej, zwłaszcza jej stan finansowy i majątkowy. Do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów, nie podano żadnych okoliczności pozwalających na ustalenie stanu majątkowego skarżącej, wysokości i rodzaju zobowiązań, kosztów utrzymania i realnego wpływu ubytku finansowego związanego z wykonaniem zaskarżonej decyzji na jej dalszą egzystencję. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że analiza powyższych ogólnikowych stwierdzeń przywołanych na jego uzasadnienie, nawet z uwzględnieniem okoliczności wskazanych następnie we wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie pozwala przyjąć, że sytuacja skarżącej jest na tyle wyjątkowa, iż spełnienie świadczenia pieniężnego wynikającego z decyzji powodowałoby znaczną szkodę w rozumieniu przyjętym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. Nawet jeżeli zobowiązanie podatkowe określone zaskarżoną decyzją zostanie wyegzekwowane przymusowo, a następnie okaże się, że w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi zajdą przesłanki do jego zwrotu, organ podatkowy zobligowany będzie wyegzekwowaną należność zwrócić podatniczce. Podkreślić bowiem należy, że określone w decyzji zobowiązanie należy do kategorii zobowiązań publicznoprawnych, co tym samym powoduje, że nie zachodzi niebezpieczeństwo definitywnej utraty wyegzekwowanej kwoty. Jednocześnie odnosząc się do podniesionej przez pełnomocnika strony kwestii skierowania egzekucji do składników stałych majątku skarżącej i wynikłych z niej trudności uniemożliwiających późniejsze ich odzyskanie od nabywców, stwierdzić należy, że ani we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani we wniosku o przyznanie prawa pomocy i zawartym w nim oświadczeniu majątkowym skarżąca nie wskazała żadnych składników swego majątku, w tym zwłaszcza składników stałych tego majątku, a zatem nie ma nawet możliwości skierowania ewentualnej egzekucji do tego rodzaju majątku. Ponadto przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) przewidują w art. 8-11 ograniczenie egzekucji właśnie ze względu na to, aby zobowiązanego nie pozostawić bez środków do życia. W tej sytuacji należało zatem uznać, że skarżąca nie wykazała dostatecznie, iż w niniejszej sprawie występowały przesłanki niezbędne do uwzględnienia jej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd, dokonując analizy akt sprawy, nie dopatrzył się również występowania przesłanek ustawowych warunkujących uwzględnienie wniosku skarżącej. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., orzekł jak w sentencji. P.Z-C.