I SA/Łd 1463/07

Dnia 15 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wynikającego z długu celnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 20 listopada 2007 r. pełnomocnik Z. P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług wynikające z długu celnego. W skardze pełnomocnik strony zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na ważny interes strony oraz interes publiczny. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja jest wadliwa i zachodzi duże prawdopodobieństwo, iż zostanie wyeliminowania z obrotu prawnego. Obarczanie strony obowiązkiem jej wykonania groziłoby podatniczce poważnymi konsekwencjami finansowymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest wykazanie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konstrukcja powołanego wyżej przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Inicjatywa w zakresie wykazania w dostatecznym stopniu, wystąpienia którejkolwiek z nich przyznana została wnioskodawcy (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/2004, niepublikowane). Mając na uwadze powyższe Sąd ocenił, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, iż pełnomocnik skarżącej, redagując przedmiotowy wniosek, uzasadniał go ważnym interesem strony oraz interesem publicznym, które to okoliczności stanowią podstawę wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy, w toku postępowania podatkowego, zgodnie z art. 224 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.). Tymczasem, jak wskazano wyżej, sąd administracyjny rozpoznaje wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyłącznie w oparciu o przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponieważ we wniosku nie wykazano okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia podatniczce znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wskutek wykonania kwestionowanej decyzji i na istnienie takich okoliczności nie wskazuje też analiza całości akt sprawy, Sąd nie mógł przychylić się do żądania strony. Podkreślić również należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonalności. Podobnie, okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi potencjalna możliwość uwzględnienia skargi. W postępowaniu wpadkowym, jakim jest postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, sąd nie może dokonywać oceny legalności kwestionowanego skargą aktu i prawdopodobieństwa jego uchylenia, gdyż taka ocena byłaby przedwczesna, a tym samym niedopuszczalna. Sąd zajmując się przedmiotowym wnioskiem, nie bada więc prawidłowości zaskarżonej decyzji, a jedynie konsekwencje jej wykonania dla sytuacji strony skarżącej. To, czy rzeczywiście istnieją podstawy do uwzględnia skargi sąd ustala dopiero rozpoznając sprawę merytorycznie, w toku rozprawy. W związku z powyższym, wskazywanie przez stronę na ewentualne nieprawidłowości zaskarżonego aktu nie może więc przemawiać za pozytywnych rozstrzygnięciem w przedmiocie żądania wstrzymanie jego wykonania. Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zatem bezzasadny. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. JZ