I SA/Łd 1463/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok postanawia: odrzucić skargę. B. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006. Zarządzeniem z dnia [...] r. Przewodniczący Wydziału I, wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia [...] r. zwrócono do Sądu w dniu [...] r. z adnotacją, z której wynikało, że awizowano ją pod wskazanym w skardze adresem w dniu [...] r. oraz powtórnie w dniu [...] r. i skarżąca nie podjęła przesyłki w terminie. Zarządzeniem sędziego z dnia [...] r. powyższe zarządzenie zostało uznane za doręczone stronie w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w dniu 11 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej opłaty. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencje nieuiszczenia opłaty (wpisu) od skargi skierowanej do sądu określa art. 220 § 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (przez sytuację tą należy rozumieć również nieuzupełnienie wpisu do prawidłowej wysokości), podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Stosownie bowiem do § 1 pkt 4 powoływanego rozporządzenia Rady Ministrów, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i dla kwoty ponad 100.000 zł wynosi 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia została zaś w niniejszej sprawie określona na kwotę 145.403,00 zł. Należy ponadto wyjaśnić, że doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w trybie art. 73 p.p.s.a. spowodowane było niemożnością jego doręczenia adresatce w zwykłym trybie. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Z adnotacji poczynionej na przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia wpisu wynika, że była awizowana dwukrotnie ([...]r. i [...]r.) i w tym czasie przechowywano ją w placówce pocztowej przez okres czternastu dni. Skoro skarżąca przesyłki nie odebrała, to należało ją uznać za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o jej pozostawieniu w urzędzie pocztowym, tj. z dniem [...] r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem z dniem [...] r., a skarżąca w tym terminie nie uzupełniła braku fiskalnego skargi. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. P.Z.-C.