I SA/Łd 1467/13

Dnia 3 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant: starszy specjalista Izabela Ścieszko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2014 roku sprawy ze skargi P. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: maj, czerwiec i październik 2008 r. p o s t a n o w i ł: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. P. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj, czerwiec i październik 2008 r. W decyzji tej zakwestionowano prawo skarżącego do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących nabycie usług, wystawionych przez podmiot (A sp. z o.o.), który w ocenie organów podatkowych, usług tych nie wykonał. Jednocześnie organy podatkowe nie negowały faktu wykonania usług opisanych w spornych fakturach, przy czym nie udało im się ustalić ich rzeczywistego wykonawcy. Postanowieniem z 6 marca 2014 r. w sprawie I FSK 516/13 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne: 1. Czy art. 2 pkt 1, art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. UE z 1977r. nr L 145, s. 1 ze zm.; dalej: Szósta dyrektywa) należy interpretować w ten sposób, że czynność, dokonywana w okolicznościach takich jak w sprawie przed sądem krajowym, w której ani podatnik, ani organy podatkowe nie są w stanie ustalić tożsamości rzeczywistego dostawcy towaru, jest dostawą towarów? 2. W razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy art. 17 ust. 2 lit. a), art. 18 ust. 1 lit. a) oraz art. 22 ust. 3 Szóstej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, na których podstawie, w okolicznościach takich jak w sprawie przed sądem krajowym, podatek nie może być odliczony przez podatnika z uwagi na to, że faktura została wystawiona przez podmiot, który nie był rzeczywistym dostawcą towaru i nie ma możliwości ustalenia tożsamości rzeczywistego dostawcy towaru oraz zobowiązania go do zapłaty podatku, bądź określenia osoby zobowiązanej za wystawienie faktury na podstawie art. 21 ust. 1 lit. c) Szóstej dyrektywy ? Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Tego rodzaju zależność wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Spór pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi dotyczy możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez podmiot, który faktycznie nie był wykonawcą usług w fakturach tych wskazanych, w sytuacji gdy rzeczywistego wykonawcy usług nie udało się ustalić, a zatem w okolicznościach takich jak te, które zostały przedstawione w postanowieniu z 6 marca 2014 r. w sprawie I FSK 516/13. W ocenie Sądu, odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na przedstawione powyżej pytania, z uwagi na zbliżony stan faktyczny, ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie. DB.