I SA/Łd 1471/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 5 listopada 2008 r. pełnomocnik G.K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. W skardze został zawarty m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony powołał się na fakt wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji w toku postępowania podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie podkreślane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. w szczególności postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica). W niniejszej sprawie pełnomocnik podatnika nie powołał się na żadne okoliczności uzasadniające zastosowanie instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a. Tak sformułowany wniosek w ogóle nie poddaje się ocenie z punktu widzenia przesłanek, o których mowa w ww. przepisie. Pełnomocnik strony powołał się natomiast na fakt wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji w toku postępowania podatkowego. Okoliczność ta w żadnym jednak stopniu nie przesądza o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć przy tym wypada, że przesłanki wstrzymania wykonania, o których mowa w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a. zasadniczo różnią się od przesłanek, które badają organy podatkowe rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji w toku postępowania podatkowego. Samo zaistnienie tych ostatnich nie wiąże się zatem automatycznie z zaistnieniem podstaw do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie można podnieść, że organ odwoławczy po wydaniu zaskarżonej decyzji sam badał wniosek o wstrzymanie złożony przez pełnomocnika podatnika i na tym etapie postępowania nie przychylił się do niego. W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. P.Pij.