I SA/Łd 1478/12

Dnia 8 stycznia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – K. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. K.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 438 zł podatniczka złożyła na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W zawartym na tymże formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 6-letnią córką N. Obie zamieszkują w wynajętym mieszkaniu. Podała także, iż uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.500 zł brutto. Miesięczne koszty utrzymania stanowią zaś kwotę rzędu 1.200 zł. Kwotę tę zwiększają wydatki na wyżywienie, z tego względu zmuszona jest do korzystania z pomocy finansowej rodziny. Skarżąca oświadczyła przy tym, że nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem zadłużonej działki (niezabudowanej) w wieczystej dzierżawie. Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku dodatkowo wyjaśniła, że z mężem pozostaje w nieformalnej separacji, każde z nich prowadzi osobne gospodarstwo domowe. Mąż nie łoży na utrzymanie córki. Skarżąca podkreśliła także, iż ciąży na niej obowiązek spłaty zadłużenia z tytułu zlikwidowanej działalności gospodarczej. Ponadto oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2012 roku wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do: nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez nią rachunków bankowych - za ostatnie 3 miesiące, wyjaśnienia kwestii partycypowania jej męża w kosztach utrzymania córki N., określenia kwoty środków udzielanych jej przez rodzinę na utrzymanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W wykonaniu powyższego wezwania skarżąca w drodze pisma z dnia 28 grudnia 2012 roku wyjaśniła, że na przestrzeni ostatnich dwóch lat nie posiadała i nadal nie posiada żadnych aktywnych rachunków bankowych. Wskazała przy tym, że od roku jej mąż nie partycypuje w kosztach utrzymania córki. Natomiast pomoc rodziny obejmuje środki na bieżące potrzeby i obecnie były to kwoty rzędu 500 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych informacji dodatkowych wynika, że skarżąca zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu wspólnie z 6-letnią córką N. Z mężem wnioskodawczyni pozostaje w faktycznej separacji. Skarżąca uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.500 zł brutto. Córka pozostaje wyłącznie na jej utrzymaniu, gdyż ojciec nie łoży na jej utrzymanie. Miesięczne koszty utrzymania rodziny stanowią kwotę rzędu 1.200 zł. Kwotę tę zwiększają wydatki na wyżywienie, z tego względu skarżąca zmuszona jest do korzystania z pomocy finansowej rodziny, której wysokość stanowi kwoty rzędu 500 zł. Ponadto na skarżącej ciąży obowiązek spłaty zadłużenia z tytułu zlikwidowanej działalności gospodarczej. Jednocześnie skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącej powoduje bowiem, iż nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. (MSi)