I SA/Łd 148/09

Dnia 8 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o sprostowanie wyroku w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowego "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2004 roku postanawia: sprostować w wyroku z dnia 26 maja 2009 roku oczywistą omyłkę w ten sposób, że w punkcie trzecim orzeczenia w miejsce słów "osiemset jedenaście" wpisać "osiemset dziewiętnaście". W dniu 14 września 2006 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. M. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2004 r. Od skargi strona skarżąca zapłaciła wpis sądowy w kwocie 202 zł. W postępowaniu sądowoadministracyjnym spółka była reprezentowana przez doradcę podatkowego. W punkcie 3 wyroku z dnia 26 maja 2009 r. Sąd rozstrzygnął w przedmiocie kosztów postępowania wskazując liczbowo kwotę 819 zł, jako należność zasądzoną od organu administracji na rzecz strony skarżącej, natomiast słownie podał kwotę 811 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Rektyfikacja orzeczenia sądowego stanowi instytucję procesową, której celem jest usunięcie pomyłek zaistniałych z winy sądu lub strony, nieprowadzące zarazem do zmiany treści rozstrzygnięcia. Powołany art. 156 § 1 p.p.s.a. dopuszcza możliwość poprawienia jedynie tych ujawnionych w orzeczeniu usterek, które zostały enumeratywnie wskazane w przepisie, a mianowicie: niedokładności, błędów pisarskich lub rachunkowych albo innych oczywistych omyłek. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami. W przedmiotowej sprawie w sentencji wyroku z dnia 26 maja 2009 r. błędnie oznaczono słownie kwotę należnych stronie skarżącej kosztów postępowania podając zamiast kwoty 819 zł - 811 zł. Zaznaczyć należy, że spółka była reprezentowany przed Sądem przez doradcę podatkowego, a zatem do niezbędnych kosztów postępowania przysługujących stronie skarżącej od organu należało zaliczyć wynagrodzenie pełnomocnika wynoszące 600 zł, a nadto opłatę od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wpis sądowy od skargi w kwocie 202 zł. Suma tych należności stanowiła kwotę 819 zł, nie zaś 811 zł. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. J.Z.