I SA/Łd 148/11

Dnia 2 marca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. A.S. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości We wniosku tym skarżąca podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem Z. oraz 46-letnim synem T. Syn jest bezrobotny bez prawa do zasiłku i nie osiąga żadnego dochodu, ona z mężem pobierają emeryturę w łącznej wysokości 1.970 zł brutto. Rodzina nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania komunalnego o pow. 46 m2. Podkreśliła przy tym, że stałe koszty utrzymania to kwota rzędu 1.800 zł. Ponadto we wniosku skarżąca zawarła oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem Z. oraz 46-letnim synem T. Syn jest bezrobotny bez prawa do zasiłku i nie osiąga żadnego dochodu. Z tego względu dochód rodziny zamyka się kwotą 1.970 zł brutto. Rodzina nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania komunalnego o pow. 46 m2. Stałe koszty utrzymania, jak podała skarżąca, stanowią kwotę rzędu 1.800 zł. Przy czym z akt sprawy wynika, że wartość miesięcznych opłat eksploatacyjnych to łącznie kwota 383 zł. Ponadto skarżąca posiada zadłużenie wobec urzędu skarbowego na kwotę 25.000 zł, a zadłużenie wobec ZUS wynosi 15.000 zł. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu przypadającą na każdą z osób pozostających wraz z wnioskodawczynią we wspólnym gospodarstwie domowym, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji (MSi)