I SA/Łd 1481/12

Dnia 14 stycznia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2013 roku. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2007 p o s t a n a w i a: odmówić "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. przyznania prawa pomocy. W dniu 27 października 2012 roku "F" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] określającą skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2007. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 475 zł podatniczka wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że spółka prowadzi działalność w zakresie usług hotelarskich i wynajmu lokali. Od dwóch lat przynosi straty, rok 2010 zakończyła stratą w wysokości – 271.789 zł starta za rok 2011 wyniosła - 103.866 zł, także do października 2012 roku odnotowała stratę w wysokości - 41.480 zł. Wartość posiadanych przez wnioskodawczynię środków trwałych wynosi 96.484 zł, a jej kapitał zakładowy stanowi kwota 1.530.000 zł. Skarżąca wskazała, iż zmuszona była zamknąć rachunek bankowy, z powodu generowania wysokich kosztów z tytułu jego prowadzenia. Z nadesłanych przez skarżącą deklaracji podatkowych (VAT-7) wynika, że jej przychód w lipcu 2012 roku wyniósł 14.973 zł, w sierpniu 16.268 zł, we wrześniu 14.606zł, w październiku 18.718 zł, zaś jej obrót w listopadzie r. ub. zamknął się kwotą 115.893 zł. Z nadesłanego rachunku zysków i strat za rok 2012 wynika, że w porównaniu z rokiem wcześniejszym spółka o ok. 30.000 zł obniżyła koszty ogólnego zarządu. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może zostać przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym - wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. - strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Z treści powyższego przepisu (w szczególności z użytego w nim określenia "gdy wykaże") wynika, że ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Strona ma przekonać, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania. Ponadto powinna należycie uzasadnić i wykazać okoliczności, które podaje we wniosku. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów wynika, że skarżąca spółka ostatnie lata przynosi straty, które jednak z roku na rok maleją. Starta za 2012 roku do października wynosiła - 41.480 zł podczas gdy jej strata za rok 2011 zamknęła się kwota - 103.866 zł rok. Spółka posiada sporej wartości środki trwałe wśród nich nieruchomości. Jej średnie miesięczne obroty w okresie od lipca do października 2012 roku wynosiły średnio ok. 16.000 zł przy czym w miesiącu listopadzie r. ub. zanotowała przychód na poziomie 115.893 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (475 zł) oraz fakt, iż przed tutejszym sądem ze skargi spółki zawisły równocześnie cztery sprawy, a łączna wysokość wpisów od skarg obciążająca skarżącą zamyka się kwotą 1.393 zł stosownie do treści art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. uznać należało, że skarżąca nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Za przyznaniem skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie nie może przemawiać jedynie eksponowana przez nią okoliczność ponoszenia strat z prowadzonej działalności gospodarczej. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że strata w zakresie prowadzonej działalności jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych. Nadto strata za 2012 roku do miesiąca października wyniosła 41.480 zł, a w listopadzie spółka uzyskała przychód w wysokości 115.893 zł powyższe wskazywać może na odwrócenie się niekorzystnej koniunktury z lat ubiegłych. Nadto kilkakrotnie wyższy przychód za miesiąc listopad od przeciętnych miesięcznych przychodów spółki za ubiegły rok wskazuje, że uzyskała ona zastrzyk kapitału pozwalający na partycypację w kosztach postępowania. Wartość posiadanych przez spółkę środków trwałych także przeczy jej twierdzeniom o braku jakichkolwiek możliwości sfinansowania swojego udziału w postępowaniu. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Ubiegając się o pomoc ze strony państwa wnioskodawca winien wykazać, iż mimo poczynionych oszczędności we własnych wydatkach nie jest w stanie uczestniczyć w obowiązkowych opłatach sądowych. Twierdzenie skarżącej o braku środków koniecznych na opłacenie postępowania sądowego w sytuacji, w której jej obrót w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku wyniósł 115.893 zł świadczyć może jedynie o preferencyjnym traktowaniu zobowiązań o charakterze prywatnoprawnym, które w żaden sposób nie uzasadnia przerzucania ciężaru toczonego przez skarżącą postępowania na podatników. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. mk