I SA/Łd 1486/13

Dnia 11 lipca 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej M. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 6 grudnia 2013 roku M. K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiająca jej umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r. Postanowieniem z 4 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględniając wniosek skarżącej przyznał jej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z 14 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku. W dniu 3 czerwca br. do sądu wpłynął wniosek strony o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz akt sprawy wynika, że skarżąca w dalszym ciągu pozostaje osobą bezrobotną utrzymuje się z alimentów w wysokości 400 zł. Jej jedyny majatek stanowi dom o powierzchni 75 m2 bez podstawowego wyposażenia, w którym zamieszkuje położony na działce o powierzchni 2.000 m2. Koszty jego utrzymania zamykają się w okolicach 150-200 zł miesięcznie. Podatniczka oświadczyła, że nie korzysta z pomocy społecznej, a gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżącej przyznane już zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, dlatego jej obecny wniosek o przyznanie prawa pomocy w poprzez ustanowienie radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), winien być rozpoznany pod kątem wystąpienie przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z powołanym przepisem przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca w dalszym ciągu pozostaje osobą bezrobotną utrzymuje się z alimentów w wysokości 400 zł. Jej jedyny majątek stanowi dom o powierzchni 75 m2 bez podstawowego wyposażenia, w którym zamieszkuje położony na działce o powierzchni 2.000 m2. Koszty jego utrzymania zamykają się w okolicach 150-200 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, dlatego w celu zachowania jej prawa do sądu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 4 marca 2014 roku wnioskodawczyni przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i dlatego obecnie uwzględniając wniosek przyznano jej prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 i art., 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. E.B.