I SA/Łd 1490/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie źródeł przychodów służących sfinansowaniu wydatków poniesionych w 2003 roku oraz zgromadzonego mienia z uwagi na jego bezprzedmiotowość. postanawia: 1. odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz A. M. kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi i zaksięgowaną w dniu [...]. pod poz. [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargę A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku z uwagi na nieuiszczenie w zakreślonym terminie wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie w dniu [...] r. skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 500 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że dopiero z treści postanowienia o odrzuceniu skargi, odebranego osobiście w dniu [...] r. dowiedział się o konieczności wniesienia wpisu w terminie do [...] r.. Stwierdził nadto, że jest poważnie chory na trzustkę, na dowód czego przedstawił decyzję z dnia [...] r., przyznającą mu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 15 września 2010 r. do 13 marca 2011 r.. Dodatkowo podniósł, iż w okresie poprzedzającym przyznanie zasiłku przez 182 dni przebywał na zwolnieniu lekarskim, a ponieważ świadczenie rehabilitacyjne przyznaje się ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu prawa do zasiłku chorobowego nadal jest niezdolny do pracy przedstawił zaświadczenie lekarskie, wydane w dniu 17 marca 2011 r., z którego wynika, iż z powodu zaostrzenia dolegliwości skierowany został do szpitala na leczenie stacjonarne. A. M. stwierdził także, ze często miewa ataki trzustki połączone z silnymi bólami i gorączką, który to stan powoduje, iż nie jest zdolny podejmować żadnych czynności. Z tego tez powodu na początku stycznia 2011 r. został przewieziony do miejsca zamieszkania swojej matki, gdzie przebywał do początku marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami, dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1-2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wykazano dostatecznie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminowi. Stwierdzenia wnioskodawcy zawarte w skardze, a w szczególności to, że skarżący nie wiedział, iż Sąd uzna korespondencję, której nie odebrał, za doręczoną w drodze awiza, nie mogą być uznane za wystarczające do przywrócenia terminu. Przesłanka braku winy w uchybieniu terminu jest w orzecznictwie i doktrynie konsekwentnie oceniana przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W tym miejscu Sąd zwraca uwagę, że uprawdopodobnienie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu winno polegać na wskazaniu konkretnych faktów lub okoliczności, które ten brak winy uprawdopodobniają. Zauważyć również należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2002 roku, V SA 793/02, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 55832). Podnosi się także, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W tym kontekście wskazać należy, iż nie można niewątpliwie uznać, że skarżący działał z należytą staranności i troską o swoje interesy, ponieważ nie odebrał awiza, co wskazuje, iż nie działał z należytą starannością przy prowadzeniu swojej sprawy. Niewątpliwie okoliczności podniesione przez skarżącego w żadnej mierze nie uzasadniają przyjęcia, iż po jego stronie wystąpiły przeszkody, których nie można było usunąć. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie wpisu od skargi. P.Z-C.