I SA/Łd 1496/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Asesor WSA Cezary Koziński (spr.) Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 20 czerwca 2007 r. przy udziale --- sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy R. określił Panu W. Z. wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres: 1-31 marca,1-6,8,9,13-30 kwietnia, 1,4,5,7-31 maja 2004 r. w wysokości 459,- zł. Organ ten ustalił, iż strona prowadzi sprzedaż towarów w na terenie Centrum Targowego A w R., a sprzedaż ta odbywa się w hali [...], na stoisku [...] o powierzchni 18 m2. Zdaniem organu, hala, w której dokonywana jest sprzedaż, jest halą używaną do targów, aukcji i wystaw – w rozumieniu art. 15 ust. 2a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a co za tym idzie jest targowiskiem, na którym sprzedaż jest opodatkowana na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 i 2 tej ustawy. Organ wskazał, iż w dniach wskazanych w sentencji decyzji inkasent, wyznaczony na podstawie uchwały Rady Gminy R. Nr [...] z dnia [...] sporządził raporty dzienne opłaty targowej, a następnie inkasent ten sporządził notatkę służbową, z której wynikało, iż w w/w dniach na stoisku skarżącego dokonywano sprzedaży, a osoba prowadząca sprzedaż odmówiła uiszczenia opłaty targowej. W dniu 23 stycznia 2006 r. Pan W. Z. złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniósł o uchylenie tej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie. Decyzją z dnia [...] nr [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy, uznał ustalenia faktyczne organu I instancji za prawidłowe i podzielił jego stanowisko, że Pan W. Z. podlega obowiązkowi uiszczenia opłaty targowej w związku z prowadzeniem sprzedaży na targowisku, którym jest hala Centrum Targowego A i nie ma w stosunku do niego zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 16 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Wobec zaś braku zapłaty przez podatnika opłaty targowej umocowanemu inkasentowi, Wójt R. zobligowany był na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej do wydania zakwestionowanej decyzji, określającej wysokość tego zobowiązania podatkowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż niewątpliwie hala Centrum Targowego A jest miejscem, w którym prowadzony jest handel, tzn. targowiskiem w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Jest ona też budynkiem w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 i art. 15 ust. 2a tej ustawy. Podkreślono, iż w przypadku hali A boksy (stoiska) mają ściany i stropy w postaci nietrwałych przegród i nie są samodzielnymi lokalami użytkowymi. Handel, co wiadomo organowi odwoławczemu z urzędu, nie musi się odbywać w tej hali w sposób ciągły, a sprzedający mają swobodę co do dni i godzin prowadzenia sprzedaży. Nie obowiązuje ich bowiem uchwała Rady Gminy R. z dnia [...] o nr [...] w sprawie określenia dni, godzin otwierania i zamykania placówek handlu detalicznego, zakładów gastronomicznych i zakładów usługowych dla ludności, dotyczy ona bowiem tylko sprzedaży w sklepach i kioskach. W ocenie Kolegium powyższe okoliczności wskazują zatem na to, iż hala A stanowi halę używaną do targów, aukcji i wystaw w rozumieniu art. 15 ust. 2a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych; sprzedaż w niej podlega zatem opłacie targowej. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Pan W. Z. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, określenie iż decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Zarzucono organowi odwoławczemu naruszenie: - art. 15 ust. 2a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez błędną jego interpretację i przyjęcie, że skarżący nie podlega wyłączeniu z opłaty na podstawie wskazanego przepisu oraz przyjęcie, że działalność prowadzona przez skarżącego odbywa się w hali wykorzystywanej do targów aukcji i wystaw. - art. 122, art. 187 § 1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez dowolne, nie poparte żadnym postępowaniem dowodowym, ustalenia poczynione w zakresie charakteru hali, w której skarżący prowadzi działalność. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednakże w dniu 15 czerwca 2007 r. organ ten złożył w Sądzie pismo procesowe, w którym wniósł o umorzenie postępowania, informując jednocześnie, iż w sprawie została wydana w dniu [...] decyzja nr [...], którą na podstawie art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy R. i umorzono postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Z treści art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) wynika, że na skutek wniesienia skargi uruchomione zostaje postępowanie przed sądem administracyjnym. Z tą chwilą między skarżącym a organem, którego działanie lub bezczynność zostały zaskarżone zaczyna się spór o legalność zaskarżonego aktu. Spór ten powinien zakończyć się orzeczeniem sądu administracyjnego i od chwili wniesienia skargi sąd jest "gospodarzem" postępowania. Jednakże ustawodawca przewidział wyjątkową możliwość weryfikacji przez organ administracji własnego działania lub braku działania już po wniesieniu skargi do sądu. Stosownie do treści art. 54 § 3 organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Podstawowym warunkiem zastosowania tego przepisu jest wydanie przez organ administracji takiego rozstrzygnięcia, które w całości będzie zgodne z żądaniem strony skarżącej. Ważne jest bowiem, aby korzystanie z tej wyjątkowej możliwości przez organ nie naruszało praw strony skarżącej. Art. 54 § 3 w/w ustawy nie określa prawnych form, w jakich ma nastąpić przewidziane w tym przepisie "uwzględnienie skargi w całości". Rozstrzygnięcie organu administracyjnego nie może ograniczyć się jedynie do stwierdzenia, że organ ten "uwzględnia skargę". Decyzja wydana na podstawie tego przepisu powinna rozstrzygać o losach zaskarżonej decyzji i ewentualnie decyzji organu pierwszej instancji, a rozstrzygnięcie takie może stanowić o "uchyleniu zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji i umarzać postępowanie w sprawie" (zob. T. Woś w. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Lexis Nexis Wwarszawa 2005, s. 252 i n.). Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] nr [...] i umorzyło postępowanie w sprawie. Wobec tego należy uznać, iż organ ten, wydając decyzję z dnia [...], nie naruszył przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięciem, tym wyeliminowano z obrotu prawnego decyzje określające zobowiązanie podatkowe w opłacie targowej za poszczególne dni miesiąca marca, kwietnia i maja 2004 r. i tym samym nie naruszono także praw strony skarżącej. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało umorzyć postępowanie sądowe, a na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy zasądzić na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.