I SA/Łd 1497/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 8 stycznia 2009r. w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącej termin do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej D. A. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 lutego 2009 r. wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 od daty doręczenia postanowienia. W dniu 24 marca 2009 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną. Powyższe postanowienie doręczono skarżącej w dniu 28 kwietnia 2009 r. W dniu 5 maja 2009 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na wskazaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia zażalenia było błędne pouczenie o środku zaskarżenia tego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). W świetle postanowień powołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. Mając na uwadze treść przywołanych przepisów Sąd stwierdził, że wniosek skarżącej został złożony z zachowaniem 7 - dniowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. Strona dopełniła również czynności dla której określony był termin – złożyła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 8 stycznia 2009 r. W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika bowiem, że doręczając skarżącej odpis postanowienia z dnia 8 stycznia 2009 r. błędnie pouczono stronę, iż od postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu przysługuje skarga kasacyjna. Z treści art. 86 § 3 p.p.s.a. wynika natomiast jednoznacznie, że na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie. W tej sytuacji należało uznać, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia było niezawinione. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia. M.Ko.