I SA/Łd 1507/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Koziński Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda (spr.) Sędzia NSA Paweł Janicki Protokolant: Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi PPHU A Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku o towarów i usług za lipiec 2005 r. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe. postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. A. Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w kolejnym miesiącu, za lipiec 2005 r. W decyzji tej organ podatkowy zakwestionował prawo skarżącego do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących nabycie paliwa, wystawionych przez firmanta. Wskazał, że podatnikowi nie przysługuje powyższe prawo, bowiem podmioty wymienione na fakturach, jako sprzedawcy paliwa, nie był jego właścicielami. Jednocześnie organ nie negował faktu nabycia paliwa przez skarżącego. W dniu 12 grudnia 2012 r. w sprawie I SA/Łd 1140/12 WSA w Łodzi wydał postanowienie, w którym skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne: a. czy art. 4 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L.1977.145.1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uznaniu za dostawę towarów sprzedaży dokonanej przez podmiot, który za zgodą innej osoby, w celu zatajenia własnej działalności gospodarczej, posłużył się firmą tej osoby? b. czy art. 17 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on odliczeniu podatku z faktury wystawionej przez osobę, która jedynie firmowała sprzedaż towaru dokonaną przez inny podmiot, bez wykazania, że nabywca wiedział lub na podstawie obiektywnych okoliczności mógł przewidzieć, że transakcja, w której uczestniczy, wiąże się z przestępstwem lub innymi nieprawidłowościami, jakich dopuścił się wystawca faktury lub podmiot z nim współdziałający? Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Tego rodzaju zależność wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Spór pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi dotyczy możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez firmanta w okolicznościach zbliżonych do tych, które zostały przedstawione w postanowieniu z 12 grudnia 2012 r. wydanym w sprawie I SA/Łd 1140/12 (sygnatura sprawy w TSUE: C-33/12). W ocenie Sądu odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na przedstawione powyżej pytania, z uwagi na zbliżony stan faktyczny oraz zastosowaną podstawę prawną, ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie. t.n.