I SA/Łd 1510/08

Dnia 13 lutego 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – W. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W.B. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 roku. We wniosku tym skarżący podał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną E. i trzema synami: 21-letnim Ł., 18-letnim P. oraz 16-letnim A. Uzyskuje dochód z tytułu renty w wysokości 945 zł brutto. Prowadzona przez niego działalność przyniosła w 2008 roku stratę w wysokości ok. 40.000 zł. W skład majątku rodziny wchodzi jedynie służebność mieszkania o pow. 100 m2. Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że Dyrektor Izby Celnej w Ł. prowadzi przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, które obejmuje podatek akcyzowy w kwocie 1 mln zł. Prowadzone jest również postępowanie egzekucyjne przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., które obejmuje podatek VAT. W toku postępowań egzekucyjnych organy podatkowe zajęły cały majątek wnioskodawcy. Z uwagi na fakt, iż zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2009 roku, pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do złożenia przez skarżącego dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do wykazania wszystkich składników majątku własnego oraz pozostałych członków rodziny, a ponadto wyjaśnienia kwestii braku osiągania dochodu przez żonę i syna P. oraz syna Ł., w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W wykonaniu powyższego zarządzenia, skarżący nadesłał pismo z dnia 4 lutego 2009 roku, w którym oświadczył, że nie posiada innego majątku niż wskazany we wniosku. Wymienione we wniosku pojazdy zostały zajęte przez organy podatkowe i zabezpieczone zastawem przez A S.A. Jego żona też nie posiada majątku. Jedynie syn Ł. jest właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 2,38 ha wraz z zabudowaniami, tj. domem i budynkiem gospodarczym. Żona nie pracuje zarobkowo, gdyż zajmuje się domem. Synowie także nie osiągają przychodów. Syn P. nadal się uczy, a syn Ł. studiuje oraz prowadzi wspólnie ze skarżącym gospodarstwo rolne. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną E. i trzema synami: 21-letnim Ł., 18-letnim P. oraz 16-letnim A. Skarżący uzyskuje dochód z tytułu renty w wysokości 945 zł brutto. Prowadzona przez niego działalność gospodarcza przyniosła w 2008 roku stratę w wysokości ok. 40.000 zł. Żona nie pracuje zarobkowo. Synowie także nie osiągają przychodów. Syn P. nadal się uczy, a syn Ł. studiuje oraz prowadzi wspólnie ze skarżącym gospodarstwo rolne. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci gospodarstwa rolnego o pow. 2,38 ha wraz z domem i budynkiem gospodarczym. Pojazdy wskazane we wniosku zostały zajęte przez organy podatkowe i zabezpieczone zastawem przez A S.A. Ponadto Dyrektor Izby Celnej w Ł. prowadzi przeciwko skarżącemu postępowanie egzekucyjne, które obejmuje podatek akcyzowy w kwocie 1 mln zł. Prowadzone jest również postępowanie egzekucyjne przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., które obejmuje podatek VAT. W toku postępowań egzekucyjnych organy podatkowe zajęły cały majątek wnioskodawcy. W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę kwotę dochodu rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)