I SA/Łd 1522/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku akcyzowym za lipiec, sierpień, wrzesień i listopad 1998 r., oraz październik, listopad i grudzień 1999 r. p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. W dniu 7 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego adwokat M. B. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. w sprawie umorzenia zaległości podatkowych. W tej samej dacie została złożona skarga kasacyjna od postanowienia sądu z dnia 14 lutego 2013 r. o odrzuceniu skargi wniesionej na w/w decyzję organu celnego. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik podał, że informację o tym, że został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego, otrzymał w dniu 28 lutego 2013 r., tj. w dniu doręczenia postanowienia tutejszego sądu z dnia 14 lutego 2013 r. o odrzuceniu skargi. Autor wniosku oświadczył, że wskazane w uzasadnieniu w/w postanowienia zawiadomienia o możliwości odbioru korespondencji (zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi) w placówce pocztowej z dnia 27 grudnia 2012 r. i kolejne z dnia 4 stycznia 2013 r., nie zostały pozostawione w kancelarii. Stwierdził, że gdyby takowe zawiadomienia dotarły do kancelarii, wówczas korespondencja zostałaby odebrana podobnie jak inne przesyłki, które zostały w tych dniach odebrane z placówki pocztowej. Ponadto pełnomocnik podniósł, że w jego ocenie wezwanie do złożenia pełnomocnictwa, było bezprzedmiotowe ponieważ pełnomocnictwo znajduje się aktach sprawy. Podkreślił, że rozpoznawana sprawa toczy się na skutek uchylenia przez WSA w Łodzi poprzedniej decyzji w sprawie umorzenia zaległości w podatku akcyzowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie mógł zostać uwzględniony przede wszystkim z tej przyczyny, że jego autor neguje fakt, iż uchybił terminowi. Powyższe wynika, po pierwsze z uzasadnienia wniosku, w którym pełnomocnik strony wywodzi, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostało doręczone. Po drugie, wniesiona skarga kasacyjna opiera się na twierdzeniu, że odrzucając skargę sąd błędnie przyjął, że wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone w sposób zastępczy. W ocenie sądu czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku przywrócenie terminu do dokonania czynności wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło (por. postanowienie NSA z 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 960/12 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – www.nsa.gov.pl). Przywrócenie terminu jest zaś aktualne i dopuszczalne wówczas gdy strona uchybiła terminowi do dokonania czynności procesowej. Powyższe wynika z art. 86 § 1 ab initio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2013 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.". Zgodnie z przywołanym przepisem, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.). W sytuacji, gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy samej ustawy (art. 88 P.p.s.a.) i podlega odrzuceniu. Powyższa sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. W otwartym terminie do zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi, z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi, strona skarżąca wystąpiła zarówno ze skargą kasacyjną przeciwko postanowieniu odrzucającemu skargę oraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Argumentacja uzasadnienia wniosku oraz skargi kasacyjnej jest zbliżona. Konkurencyjność i sprzeczność podstaw obydwu tych środków prawnych jest oczywista. Z tej przyczyny wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 P.p.s.a. Odrzucenie wniosku nie wyklucza jednak przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Wniesienie skargi kasacyjnej stworzyło jednak procesową przeszkodę dla merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślić należy, że postanowienie o odrzuceniu wniosku dotyka jedynie prawomocność formalna i nie zamyka ono drogi do ponownego wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu. Termin do jego złożenia otworzy moment doręczenia pełnomocnikowi skarżącego odpisu postanowienia rozstrzygającego w przedmiocie odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił w oparciu o art. 88 P.p.s.a., odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. t.n.