I SA/Łd 153/15

Dnia 6 maja 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako prezesa zarządu spółki z o.o. za zobowiązania podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu – H. K. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. H. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako prezesa zarządu spółki z o.o. za zobowiązania podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 rok. W skardze został zawarty wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w całości. W złożonym, następnie na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną B.. Ich jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 49 m2. Posiadają kredyt odnawiany w rachunku bankowym na kwotę 2.200 zł. Uzyskują dochód z tytułu umowy o pracę w łącznej kwocie 4.810 zł brutto. Ich wydatki związane z opłatami, wyżywieniem i zakupem lekarstw zamykają się kwotą 2.350 zł. Ponadto pomagają finansowo dzieciom, przeznaczając miesięcznie na ten cel kwotę 300 zł. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 13 marca 2015 roku wezwano skarżącego do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków oraz lokat bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienia dokumentów potwierdzających fakt posiadania kredytu odnawialnego wraz z podaniem aktualnej kwoty środków do wykorzystania oraz przedstawienia aktualnego zeznania podatkowego skarżącego i jego żony - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Wezwanie w powyższej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 marca 2015 roku. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał wymaganych przez referendarza sądowego dodatkowych dokumentów wskazanych w zarządzeniu z dnia 13 marca 2015 roku. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Odnosząc powyższe uwagi do złożonego wniosku stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi brak przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a tym samym wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim zauważyć należy, że stosownie do powołanych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. Tymczasem oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, uznać należało za niewystarczające, gdyż zawierało jedynie wskazanie, że prowadzi on gospodarstwo domowe wspólnie z żoną B.. Ich jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 49 m2. Posiadają kredyt odnawiany w rachunku bankowym na kwotę 2.200 zł. Uzyskują dochód z tytułu umowy o pracę w łącznej kwocie 4.810 zł brutto. Ich wydatki związane z opłatami, wyżywieniem i zakupem lekarstw zamykają się kwotą 2.350 zł. Ponadto pomagają finansowo dzieciom, przeznaczając miesięcznie na ten cel kwotę 300 zł. Z uwagi na ten fakt zasadne było zatem wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku o dane, które pozwoliłyby na dokładną ocenę jego realnych możliwości płatniczych, w tym do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków oraz lokat bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienia dokumentów potwierdzających fakt posiadania kredytu odnawialnego wraz z podaniem aktualnej kwoty środków do wykorzystania oraz przedstawienia aktualnego zeznania podatkowego skarżącego i jego żony. Niewątpliwie wymagane dokumenty i oświadczenia pozwoliłyby zweryfikować twierdzenia skarżącego w kwestii niezbędności przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Brak zaś realizacji obowiązków nałożonych zarządzeniem referendarza sądowego uniemożliwia faktyczną ocenę realnych możliwości płatniczych skarżącego i ustalenia, czy rzeczywiście nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tym samym uznać należało, iż wnioskodawca nie wykazał, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jedynie zaś wykazanie spełnienia tej przesłanki obligowało referendarza sądowego do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AKE.