I SA/Łd 153/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant Asystent sędziego Marta Aftowicz-Korlińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki decyzji określającej należności z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2011 przypadającej do zwrotu oddala skargę. Sygn. akt I SA/Łd 153 /16 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miast Ł. działając na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (.t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej "K.p.a.") sprostował oczywistą omyłkę w swojej decyzji z dnia 23 marca 2015 r. w sprawie określenia A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł należności z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości w 2011 roku, przypadającej do zwrotu do budżetu Miasta Ł. w ten sposób, że w pkt II sentencji decyzji w wierszu 1 słowa "w roku 2012" zastępuje się słowami "w roku 2011". W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta Ł. określił należności z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2011, przypadającej do zwrotu do budżetu Miast Ł., przy czym błędnie, w punkcie II sentencji wskazano rok, którego dotyczy pobrana w nadmiernej wysokości dotacja w kwocie 10.603,06 zł. Przedmiotem decyzji jest dotacja przekazana prowadzonej przez stronę szkole a stronie wiadomo, że decyzja w całości dotyczy 2011 r. Omyłka zawarta w punkcie II sentencji decyzji jest oczywista i podlega sprostowaniu zgodnie z art. 113 § 1 K.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji wskazując, że proste zestawienie błędu ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym świadczy o tym, że Prezydent Miasta Ł. prawidłowo zastosował przepis art. 113 § 1 K.p.a. W aktach sprawy znajdują się dokumenty, z których w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że chodzi o dotację pobraną w 2011 r., co wynika również z uzasadnienia wydanej w tej sprawie decyzji. Proste zestawienie treści decyzji z dokumentami zawartymi w aktach sprawy wskazuje na to, że w niniejszej sprawie chodziło o datację pobraną w 2011 r. a nie jak omyłkowo wskazano pobraną w 2012 r. Sprostowany błąd nosi znamiona oczywistej omyłki. W skardze do sądu administracyjnego A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wniosło o uchylenie postanowienia SKO w Ł. z dnia [...] r. i poprzedzającego go postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. i umorzenie postępowania w sprawie. Strona skarżąca podniosła następujące zarzuty naruszenia: art. 138 §1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia przez organ odwoławczy pomimo zaistnienia przesłanek do uchylenia zaskarżonego postanowienia; art. 6 K.p.a. z którego wynika obowiązek działania organów administracji publicznej na podstawie przepisów prawa poprzez wydanie niezgodnego z prawem postanowienia o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej; art. 15 K.p.a. poprzez bezkrytyczne przyjęcie stanowiska organu I instancji, a w konsekwencji na skutek naruszenia zasady dwuinstancyjności nieuzasadnione przyjęcie, że organ I instancji prawidłowo zastosował art. 113 §1 K.p.a; art. 113 § 1 K.p.a. poprzez sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, z uwagi na wadę istotną wydanej decyzji, co w konsekwencji doprowadziło do zmiany merytorycznej decyzji, w sytuacji gdy konieczne było wydanie dodatkowego merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie przez organ; art. 64 § 1 K.p.a. w zw. z art. 10 § 1 K.p.a. polegające na doręczeniu postanowienia przez organ I instancji adw. W i O. i bezzasadnym przyjęciu, iż pełnomocnictwo udzielone pełnomocnikom przed wszczęciem postępowania oznacza także ustanowienie pełnomocnika w niniejszym postępowaniu, pomimo, iż strona nie wyraziła takiej woli. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w toku postępowania administracyjnego przed organami I i II instancji doszło do naruszenia przepisów proceduralnych. Postanowienie organu I instancji nie zostało doręczone stronie postępowania – A lecz adw. W. O., który był pełnomocnikiem strony w poprzednim postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem przez SKO w Ł. prawomocnej decyzji. Doprowadziło to do naruszenia prawa strony do brania udziału w postępowaniu i korzystania przez nią z przysługujących instrumentów prawnych, co w konsekwencji skutkuje naruszeniem art. 64 § 1 K.p.a. w związku a art. 10 § 1 K.p.a. Pobieżna analiza kontrolowanej decyzji Prezydenta Miasta Ł. w brzmieniu przed wydaniem postanowienia o sprostowaniu jej sentencji w trybie oczywistej omyłki pozwala na stwierdzenie, iż dotknięta ona była oczywistą wadliwością polegającą na rozbieżności między zawartym w niej rozstrzygnięciem a jego uzasadnieniem. Strona w złożonym odwołaniu od decyzji z dnia [...] r. wskazała na naruszenie przepisów prawa poprzez określenie w decyzji wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2012 w sytuacji, gdy całe postępowanie dotyczyło 2011 r. Tego typu wadliwość decyzji nie może być usuwana postanowieniem organu w trybie sprostowania oczywistej omyłki. Prostowanie decyzji w trybie art. 113 § 1 K.p.a. może dotyczyć tylko nieistotnych wadliwości decyzji i nie może prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia, czy ponownego rozstrzygnięcia w sposób odmienny od pierwotnego. Decyzja, która została stronie doręczona nie może być zmieniana ani uchylana przez organ, który ją wydał inaczej niż w postępowaniu administracyjnym przewidzianym w Kodeksie z udziałem stron tego postępowania. W wyniku wydania postanowienia z dnia [...] r. organ w istocie dokonał merytorycznej zmiany decyzji i to po wniesieniu przez stronę odwołania doprowadzając do sytuacji, w której odwołanie strony dotyczy inne decyzji (rozstrzygnięcia) niż to, na które zostało złożone odwołanie. Organ odwoławczy pominął kwestię, że postanowienie organu I instancji nie zostało doręczone stronie postępowania, naruszając zasadę dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 K.p.a. W odpowiedzi na skargę SKO w Ł. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Skarga jest bezzasadna. Wbrew zarzutom skargi w rozpoznawanej sprawie zachodziły podstawy do sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. Zgodnie z art. 113 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Już w samym tytule decyzji z dnia [...] r. Prezydent Miasta Ł. wskazał, że jest to decyzja w sprawie określenia należności z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości w 2011 r. Określenie w pkt II sentencji decyzji wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2012 (a nie roku 2011) jest więc wynikiem oczywistej omyłki i nie prowadzi do merytorycznej zmiany orzeczenia, które niewątpliwie dotyczyło 2011 roku. Również z uzasadnienia decyzji z dnia [...] r. wynika jednoznacznie, że dotyczy ona dotacji otrzymanej w 2011 r. i została wydana po przeprowadzeniu kontroli w prowadzonej przez stronę skarżącą szkole, której przedmiotem było rozliczenie dotacji przekazanej w 2011 r. Przepis art. 113 § 1 K.p.a. nie ogranicza w czasie możliwości sprostowania oczywistych omyłek decyzji. Zarówno w piśmiennictwie, jak i orzecznictwie wskazuje się, że oczywiste omyłki można prostować w każdym czasie, nawet po wniesieniu przez stronę odwołania, czy złożeniu skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie przez stronę odwołania od decyzji z dnia [...] r. nie wyłączyło więc możliwości sprostowania zawartej w tej decyzji omyłki. Bezpodstawny jest też zarzut, że postanowienie organu I instancji nie zostało doręczone stronie, tylko adw. W. O. Strona w postępowaniu dotyczącym dotacji przekazanej w 2011 r. była reprezentowana przez tego pełnomocnika, który też wniósł odwołanie od pierwszej wydanej w sprawie decyzji z dnia [...] r. Powyższa decyzja została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. a sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja przekazująca sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia nie jest decyzją kończącą postępowanie w sprawie i brak jest podstaw do przyjęcia, że pełnomocnictwo udzielone adw. W. O. wygasło. Zgodnie z art. 40 § 2 K.p.a. organ był zobowiązany do doręczenia zaskarżonego postanowienia ustanowionemu pełnomocnikowi. Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). należało orzec jak w sentencji wyroku. P.C.