I SA/Łd 154/14

Dnia 9 czerwca 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego J. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 roku postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi doradcy podatkowemu J. P., kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu J. L.. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 8 lipca 2013 roku J. L. przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi i ustanowienie doradcy podatkowego. Wyrokiem z 10 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu skargi J. L. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]roku określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 roku. W dniu 22 lipca 2014 r, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wystąpił ze skargą kasacyjną od powyższego wyroku. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącego z urzędu w dniu 12 sierpnia 2014 roku. W dniu 26 sierpnia 2014 roku pełnomocnik skarżącego przedstawił w imieniu podatnika odpowiedź na skargę kasacyjną. Po zamknięciu rozprawy, na której obecny był pełnomocnika skarżącego, wyrokiem z 11 marca 2016 roku w sprawie I FSK 1612/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu od wyroku tutejszego sądu z 10 czerwca 2014 roku. W orzeczeniu swoim nie zawarł rozstrzygnięcia w zakresie wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. W dniu 6 czerwca 2016 roku doradca podatkowy z urzędu wystąpił z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu tj. sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną i udział w rozprawie przed sądem II instancji. Pismo zawierało oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31 r., poz. 153). Stosownie do art. 250 § 1 oraz 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po zakończeniu postępowania w danej instancji na wniosek pełnomocnika zawierający oświadczenie, o którym mowa § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. Przepis § 3 ustęp 2 pkt 1-4 powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości zawierają wyczerpujący wykaz stawek minimalnych w postępowaniu przed sądem administracyjnym II instancji. Analiza powołanego przepisu wykazuje, iż przewiduje on odpowiednie stawki za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym bądź za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej albo za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz w postępowaniu zażaleniowym. Przepisy powołanego rozporządzenia w odniesieniu do pełnomocnika strony, która nie wystąpiła ze skarga kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego ustalają stawki minimalne jedynie za stawiennictwo na rozprawie przed sądem II instancji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się jednak pogląd o dopuszczalności ich odpowiedniego stosowania w wypadku sporządzenia przez pełnomocnika strony, która nie wniosła skargi kasacyjnej, z zachowaniem 14 dniowego terminu, o którym mowa w art.179 p.p.s.a., odpowiedzi na skargę kasacyjną. Uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i § 3 ustęp 2 pkt 1 w zw. z § 3 ust.1 lit. f Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 roku, przyznano doradcy podatkowemu reprezentującemu z urzędu skarżącego w sprawie niniejszej wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed sądem II instancji w wysokości 2.700 zł. Ake.