I SA/Łd 1562/11

Dnia 3 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. S. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r., w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Wskazał, że z uwagi na kwotę zaległości podatkowej, która wynosi 865.258 zł oraz oczywistą zasadność skargi, wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować szkodę w majątku skarżącego, który obecnie, ze względu na prowadzone postępowanie egzekucyjne, nie ma możliwości podjęcia jakiejkolwiek nowej działalności gospodarczej, gdyż nie ma zdolności kredytowej. Podniósł również, że nie jest w stanie znaleźć pracy na etat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Sąd zatem może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę, już we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, LexPolonica). Podkreślić należy, że sam fakt istnienia zaległości podatkowej nie może stanowić samodzielnej przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Rozpatrując wniosek strony z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Należy podkreślić, że sąd zajmując się przedmiotowym wnioskiem, nie bada prawidłowości zaskarżonej decyzji, a jedynie konsekwencje jej wykonania dla sytuacji strony skarżącej. To, czy rzeczywiście istnieją podstawy do uwzględnia skargi sąd ustala dopiero rozpoznając sprawę merytorycznie. W związku z powyższym, wskazywanie przez stronę na ewentualne nieprawidłowości zaskarżonego aktu nie może przemawiać za pozytywnych rozstrzygnięciem w przedmiocie wstrzymania jego wykonania. Skarżący, poza argumentami wskazującymi na wadliwość kwestionowanej decyzji podniósł też, że prowadzona jest w stosunku do jego majątku egzekucja, która zmniejszyła zdolność kredytową podatnika i ograniczyła możliwość rozpoczęcia nowej działalności gospodarczej, wskazał również na trudności w znalezieniu pracy na etat. W ocenie Sądu powyższe okoliczności nie mają charakteru okoliczności szczególnych i nie uprawdopodabniają istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, rozumianych w sposób wyżej wskazany. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. P.Z-C.