I SA/Łd 1564/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok ze sprzedaży papierów wartościowych postanawia: przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokata J. B., kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) złotych, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu Z. N. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok ze sprzedaży papierów wartościowych. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zaś postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt II FZ [...] Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na wskazane rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe, postanowieniem z dnia 2 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 17 lutego 2012 r. Wskazane rozstrzygnięcie zostało doręczone w dniu 15 lipca 2013 r. pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu. W dniu 17 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 2 lipca 2013 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wniosek ten zawierał oświadczenie, że koszty te nie zostały do dnia złożenia wniosku uiszczone ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz.U. z 2013r., poz. 461) zasądzając opłatę za czynności adwokata w sprawach, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, zaś w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę tę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (§ 19 pkt 1 i § 20 powołanego rozporządzenia). W niniejszej sprawie adwokat J. B. złożył pismo zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lipca 2013 r. oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wniosek ten zawierał oświadczenie pełnomocnika skarżącego, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Skoro pełnomocnik strony przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia wykładając w niej swoje racje oraz powody dla których nie chce tego uczynić, okoliczności te powodują, że złożony przezeń wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu należy rozpoznać odpowiednio (§5 w związku z §2 ust. 2 rozporządzenia) według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§18 ust. 1 pkt 2 lit. b). Tak określoną czynność adwokata należy bowiem uznać za rodzajowo najbardziej zbliżoną do opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W konsekwencji za sporządzoną w niniejszej sprawie opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia zażalenia adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 120 zł co stanowi i odpowiednik 50% stawki minimalnej określonej przepisie §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c i nie przekracza stawki wynagrodzenia jakie adwokat mógłby otrzymać w związku ze sporządzeniem zażalenia (§18 ust. 1 pkt. 2 lit. c i d rozp.). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona w ten sposób opłata ulegała powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji. AK.