I SA/Łd 1586/11

PostanowienieWSA w Łodzi2012-02-07

Skład orzekający: Małgorzata Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadniałoby przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym nie jest zasadny, ponieważ skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku i przedstawienia dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną, skarżący nie udokumentował wysokości dochodów ani ponoszonych wydatków, a jego oświadczenie budziło wątpliwości co do wiarygodności. W związku z tym, na podstawie przepisów PPSA, należało odmówić przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący R. K. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zaniechania poboru podatku rolnego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący wykazał dochód z renty w wysokości 657 zł, ale jednocześnie wykazał dochód z działalności rolniczej w wysokości ok. 43.000 zł rocznie. Referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną, jednak skarżący nie wywiązał się z tego obowiązku.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono skarżącemu R. K. przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 7 lutego 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zaniechania poboru podatku rolnego p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu R. K. przyznania prawa pomocy. W dniu [...] roku R. K. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku odmawiające wszczęcia postępowania dotyczącego zaniechania poboru podatku rolnego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł podatnik zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach złożonego na urzędowym formularzu PPF oraz akt sprawy wynika, że R. K. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości 657 zł, z którego opłaca lekarstwa wysokości 60 zł miesięcznie oraz koszty przejazdu i ubezpieczenia w wysokości 50 zł miesięcznie, oświadczył, iż jego wydatki na mieszkanie bez umowy najmu wynoszą 180 zł zaś 450 zł pochłania egzekucja komornicza prze AŚ w P.. Z akt sprawy wynika, że skarżący jest producentem rolnym zajmującym się hodowlą porzeczek na dzierżawionym gruncie, średnia roczna dochodowość produkcji z tego tytułu wynosiła 43.300 zł, z tym, że w 2011 roku skarżący poniósł stratę z tego tytułu w wyniku wiosennych przymrozków. Z uwagi na fakt, że oświadczenie wnioskodawcy zawarte w formularzu PPF budziło wątpliwości bowiem wykazana kwota wydatków przewyższa wskazaną w nim kwotę dochodów, skarżący został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: nadesłanie zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu osiągniętego przez skarżącego w roku 2010, lub odpisu zeznania podatkowego; nadesłanie wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za ostatnie 2 miesiące, udokumentowanie wysokości wskazanego we wniosku o przyznanie prawa pomocy dochodu z tytułu świadczeń rentowych oraz dochodów z tytułu prowadzonej działalności rolniczej; udokumentowanie wysokości miesięcznych wydatków eksploatacyjnych gospodarstwa domowego (czynsze, opłaty eksploatacyjne, itp.), udokumentowanie wysokości potrąceń komorniczych, na które wskazuje w swoim wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi podatnik nadesłał pismo, w którym oświadczył, że nie posiada stałego miejsca zamieszkania ani żądanych dokumentów, wysokość świadczenia rentowego jest stała i skarżący nie posiada dokumentu formalnego potwierdzającego jej wysokość, wysokość wydatków jego gospodarstwa domowego jest taka jaką wskazał w oświadczeniu na formularzu PPF, zaś wyciągi bankowe są danymi szczególnie chronionymi i sąd winien się zwrócić o ich ujawnienie do banków Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy R. K. wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości 657 zł, z którego opłaca lekarstwa wysokości 60 zł miesięcznie oraz koszty przejazdu i ubezpieczenia w wysokości 50 zł miesięcznie, jego wydatki na mieszkanie bez umowy najmu wynoszą 180 zł zaś 450 zł pochłania egzekucja komornicza. Powyższe informacje, mimo wystosowanego w tym zakresie wezwania do wnioskodawcy nie zostały poparte żadnymi dokumentami. Wnioskodawca nie nadesłał także wyciągów z rachunku bankowego. Z akt sprawy niniejszej wynika, że skarżący posiada dodatkowe źródło utrzymania na dzierżawionym gruncie posiada plantację porzeczek z której dochód roczny wynosi około 43.000 zł W tym miejscu należy wskazać, iż w sytuacji, w której oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego okaże się niewystarczające dla oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego, i możliwości płatniczych bądź wzbudza, jak w sprawie niniejszej wątpliwości strona jest obowiązana złożyć dodatkowe oświadczenia lub dokumenty źródłowe. Skarżący nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków w żaden sposób nie udokumentował kwoty posiadanych na utrzymanie dochodów, nie udokumentował też faktu prowadzenia egzekucji komorniczej, na którą wskazywał w swoim wniosku, nie udokumentował wysokości ponoszonych kosztów utrzymania, poprzestając na powtórzeniu swoich oświadczeń zawartych w formularzu PPF, odmówił także nadesłania wyciągów z rachunku bankowego wskazując, że są to dane szczególnie chronione. W tej sytuacji brak jest praktycznie możliwości przeprowadzenia oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazać należy, iż w interesie skarżącego ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy leżeć powinno prawidłowe oraz pełne wyjaśnienie rzeczywistej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych. Skarżący mimo skierowanego do niego wezwania w żaden sposób nie udokumentował okoliczności wskazanych w swoim wniosku, zaś o trudnej sytuacji materialnej skarżącego nie może świadczyć jedynie dobitność jego twierdzeń zawartych w formularzu PPF i pismach kierowanych do sądu. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać, że R. K. nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący w żaden sposób nie udokumentował wysokości uzyskiwanych dochodów, nie wykazał też wysokości ponoszonych kosztów utrzymania. Oświadczenie wnioskodawcy zawarte w formularzu PPF budzi istotne wątpliwości co do swej wiarygodności bowiem wskazana w nim kwota wydatków znacznie przewyższa wykazany dochód i wątpliwości tych skarżący nie wyjaśnił mimo skierowanego w tym zakresie wezwania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. P.Z-C,

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło