I SA/Łd 162/07

Dnia 21 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Świderska, po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres od 1 do 28 lutego 2005 roku p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 31 stycznia 2007 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. przekazało do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi skargę A. B., wniesioną w dniu 27 stycznia 2007 roku, na decyzję tego organu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres od 1 do 28 lutego 2005 roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lutego 2007 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, z pouczeniem, iż nieuzupełnienie powyższego braku skargi spowoduje jej odrzucenie. Odpis powyższego zarządzenia został wysłany na adres: ul. A 6, 94 – 103 Ł., w dniu 2 lutego 2007 roku. Wobec niemożności doręczenia przesyłki listonosz pozostawił, w dniu 6 lutego 2007 roku, w skrzynce odbiorczej zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce oddawczej w terminie siedmiu kolejnych dni. Powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie kolejnych siedmiu dni, pozostawiono w skrzynce odbiorczej w dniu 14 lutego 2007 roku. Skarżąca nie odebrała przesyłki, wobec czego przesyłka została zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 22 lutego 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późń. Zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.[...]. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z treści § 4 przywołanego przepisu wynika, że odrzucenie środków prawnych wymienionych w § 3, w tym skargi, następuje w formie postanowienia. Problematykę doręczania pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś w przypadku gdy pisma doręczane są przez pocztę zastosowanie mają przepisy o doręczaniu pism w postępowaniu cywilnym (art. 65 § 2 p.p.s.a.). Szczegółowy tryb doręczania pism sądowych przez pocztę określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 roku w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 z późn. zm.). W § 9 przywołanego rozporządzenia uregulowano szczególny tryb doręczania pism, który ma zastosowanie wówczas gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu zaś z różnych względów nie można doręczyć pisma dorosłemu domownikowi, bądź administracji domu, dozorcy domu lub sołtysowi. W takim przypadku listonosz pozostawia zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce oddawczej w terminie siedmiu kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata. Jeżeli w tym terminie adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki pocztowa placówka oddawcza sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi. Dokonanie powtórnego zawiadomienia zaznacza się na przesyłce adnotacją "awizowano powtórnie dnia" na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki i podpisem. Wraz z upływem drugiego z siedmiodniowych terminów, o których mowa powyżej powstaje domniemanie doręczenia pisma. Przepis art.73 p.p.s.a. stanowi bowiem, iż doręczenie pisma uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Równocześnie przesyłkę niepojętą pocztowa placówka oddawcza opatruje na stronie adresowej adnotacją " nie podjęto w terminie" oraz odciskiem datownika i odsyła niezwłocznie wraz z formularzem potwierdzenia odbioru organowi wysyłającemu (§ 9 pkt 8 rozporządzenia). Treść adnotacji znajdujących się na przesyłce skierowanej do A. B. wskazuje, że przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 6 lutego 2007 roku i ponownie w dniu 14 lutego 2007 roku. W tej sytuacji, mając na uwadze domniemanie doręczenia przesyłki, wynikające z art. 73 p.p.s.a. należy przyjąć, iż przesyłka została doręczona w dniu 21 lutego 2007 roku. Ponieważ skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego w terminie 7 dni licząc od wskazanej powyżej daty, Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.