I SA/Łd 1625/11

Dnia 10 lutego 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej A. R. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu [...] roku A. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. Do skargi załączyła formularz PPF z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów i wyjaśnień nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z mężem oraz dwojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem dochodu jest wynagrodzenie za pracę na podstawie umowy zlecenia otrzymywane przez jej męża w wysokości ok. 1.000 zł miesięcznie oraz dochód z prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej również w wysokości ok. 1.000 zł miesięcznie. Z nadesłanych deklaracji VAT-7 za okres od września do listopada 2011 roku wynika, że miesięczne przychody skarżącej z prowadzonej działalności gospodarczej wahają się w granicach od 6.500 do 9.000 zł, zaś wydatki na nabycie towarów i usług w tym okresie kształtowały się na poziomie od 3.500 do 8.500 zł. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 53 m2, w którym zamieszkuje nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania wynoszą około 1.050 zł (czynsz, gaz, energia elektryczna, telewizja i internet), nadto skarżąca opłaca dwie polisy ubezpieczeniowe w łącznej kwocie 330 zł miesięcznie. W związku z bardzo niskimi dochodami skarżąca nie posiada środków na uiszczenie kosztów sądowych. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy A. R. wskazała, że wspólnie z mężem oraz dwojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwota około 2.000 zł netto. Skarżąca jest właścicielka mieszkania o powierzchni 53 m2, w którym zamieszkuje, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania lokalu kształtują się na poziomie ok.1050 zł. Uwzględniając powyższe, fakt, iż przed tutejszym sądem ze skarg wnioskodawczyni zawisły jeszcze dwie sprawy, a łączna wysokości wpisów od skarg wynosi 7.49 zł oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.