I SA/Łd 163/15

Dnia 17 marca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – S. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. S. B., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 12.575 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartym na urzędowym formularzu (PPF) skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną E.. Wskazał przy tym, że nie osiąga żadnego dochodu. Jego żona uzyskuje zaś dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.600 zł miesięcznie. Dodał, że jedyny majątek rodziny stanowi nieruchomość rolna o pow. 10 ha. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że obecnie posiadany przez niego i żonę majątek w postaci prawa współwłasności nieruchomości rolnej o pow. 10 ha został zajęty przez Urząd Skarbowy w T. w związku z toczącym się w stosunku do jego żony E. B. postępowaniami podatkowymi. Skarżący podkreślił, że nie posiada oszczędności, jest bezrobotny. Wynagrodzenie jego żony w kwocie 1.600 zł brutto w całości jest przeznaczane na codzienne wydatki spożywcze, ubrania i leki. Ponadto skarżący wskazał, że jest wspólnikiem w spółce A. sp. j., lecz spółka ta od dłuższego czasu generuje stratę. Posiadane zasoby majątkowe nie pozwalają mu na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. W stosunku do spółki wydano decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku VAT za 2009 rok, z której wynika domiar podatku VAT do zapłaty. Z uwagi na powyższe na dzień składania wniosku nie posiada ani żadnych dochodów, ani oszczędności, którymi mógłby sfinansować wpis od skargi. Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podpisanie złożonego formularza PPF przez skarżącego, względnie jego pełnomocnika - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jednocześnie na podstawie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie przez skarżącego dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków oraz lokat bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy, wyjaśnienia przyczyny braku osiągania dochodu przez skarżącego, w tym udokumentowania faktu posiadania statusu osoby bezrobotnej, sprecyzowania kwoty środków przeznaczanych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne wraz z ich udokumentowaniem, nadesłania aktualnego odpisu zeznania podatkowego skarżącego i jego żony - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego w drodze pisma z dnia 9 marca 2015 roku nadesłał prawidłowo podpisany formularz urzędowy (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przedstawił dodatkowe dokumenty źródłowe dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów źródłowych wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną E.. Skarżący nie pozostaje w stosunku pracy, jest wspólnikiem w spółce A. sp. j. Nie osiąga jednak żadnego dochodu z tego tytułu, z uwagi na stratę generowaną przez tę spółkę, która w dużej mierze wynika z zaległości podatkowych stwierdzonych przez organy podatkowe i dokonanych w związku z tym zajęć. Żona skarżącego uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.600 zł miesięcznie, który w całości jest przeznaczany na codzienne wydatki spożywcze, ubrania i leki. Jedyny przy tym majątek rodziny stanowi nieruchomość rolna o pow. 10 ha, zajęta przez Urząd Skarbowy w T. w związku z toczącym się w stosunku do żony skarżącego postępowaniami podatkowymi. Małżonkowie zamieszkują w wynajętym lokalu mieszkalnym, z tytułu umowy najmu ponoszą miesięczne opłaty w wysokości 984 zł. Nie posiadają przy tym żadnych lokat bankowych. Kwota łącznego zadłużenia skarżącego i jego żony w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok i w zakresie podatku VAT za 2006 rok przekracza 3.000.000 zł. Skarżący nie posiada rachunku bankowego, zaś rachunek jego żony stanowi przedmiot zajęcia. Saldo końcowe tego rachunku na dzień 1 marca 2014 roku opiewało na kwotę 47,65 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym kwotę zadłużenia skarżącego i jego żony oraz kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny, Starszy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, i na tej podstawie przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AKE.