I SA/Łd 1638/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. P. Kiss (spr.), Sędziowie NSA A. Cudak, A. Świderska, Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych z tytułu podatku od środków transportowych za lata 1996-1997 uchyla zaskarżoną decyzję Pismem z dnia [...] J. A. zwrócił się do Urzędu Gminy w G. z wnioskiem o umorzenie mu odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych od posiadanego samochodu osobowego marki "Polonez", które to odsetki za lata 1996-1997 wynosiły kwotę ogółem 571,20 zł. Przewodniczący Zarządu Gminy G. po rozpatrzeniu powyższego wniosku strony decyzją z dn.[...] nr [...], wydaną z powołaniem się m.in. na art. 67 par.1 ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, poz.926 ze zm./ postanowił "umorzyć odsetki od podatku od środków transportowych-samochodu osobowego od I raty 1996r. w wysokości 154,60 zł". W krótkim uzasadnieniu decyzji organ podał, że ze względu na chwilowo trudną sytuację materialno-finansową podatnika umorzono odsetki od I raty zaległości podatku od środków transportowych za 1996r. Jednocześnie stwierdzono, że pozostałą kwotę odsetek w wysokości 416,60 zł należy uiścić niezwłocznie, gdyż w przeciwnym razie wpłacona przez stronę kwota zostanie zaliczona na poczet zaległości podatku i odsetek. W złożonym za pośrednictwem Przewodniczącego Zarządu Gminy odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. podatnik powołując się na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną wniósł o ponowne przeanalizowanie jego sprawy i umorzenie w całości ciążących na nim odsetek od zaległego podatku od środków transportowych za lata 1996-1997. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. zaskarżoną do Sądu decyzją utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach swojego orzeczenia organ stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji w zakresie umorzenia zaległości odsetkowych w kwocie 154,60 zł nie budzi wątpliwości. Jednocześnie organ podał, że wniosek podatnika o umorzenie obejmował całą zaległość odsetkową w wysokości 571,20 zł, a zatem sentencja zaskarżonej decyzji powinna zawierać także rozstrzygnięcie odnośnie pozostałej kwoty zaległości. W końcowej części uzasadnienia organ odwoławczy stwierdził, iż z uwagi na to, że ponieważ zarówno z sentencji jak i uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji nie wynika, aby rozstrzygnięto o całości żądania strony, organ pierwszej instancji winien wydać dodatkową decyzję, w której wypowie się co do pozostałej części zaległości podatkowej. Stwierdzono także, że działania prowadzące do wydania nowej decyzji winny zostać podjęte bezzwłocznie, gdyż w przeciwnym razie stronie będzie służyło prawo do złożenia skargi na bezczynność organu na podstawie art. 141 Ordynacji podatkowej. Z przesłanych Sądowi akt administracyjnych wynika, że organ pierwszej instancji w dn. [...] wydał w sprawie nową decyzję, którą w uzupełnieniu pierwotnej decyzji nr [...] odmówił umorzenia pozostałej kwoty odsetek za zwłokę od niespłaconego w terminie podatku od środka transportowego w wysokości 416,60 zł. W złożonej do Sądu skardze, J. A. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie całości przedmiotowych odsetek za zwłokę powtórzył swoją argumentację związaną z swoją trudną sytuacją materialną i rodzinną. Stwierdził, że zaległości podatkowe z tytułu podatku od środków transportowych za lata 1996-1997 uregulował w całości, natomiast odsetek za zwłokę nie jest w stanie uiścić. Podał, że jedynym źródłem jego utrzymania jest niewielki dochód z 5-cio hektarowego gospodarstwa rolnego, a Urząd Gminy bezzasadnie stwierdził, iż osiąga on również dochód z rent otrzymywanych przez jego rodziców. Z treści skargi wniesionej w terminie nie przekraczającym 14 dni od dnia otrzymania uzupełniającej decyzji organu pierwszej instancji z dn. [...] wynika, że skarżący w zasadzie kwestionuje wyłącznie stanowisko zajęte w tej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podtrzymując w całości swoje stanowisko zajęte w wydanej własnej decyzji wniosło o oddalenie skargi na swoją decyzję oraz wniosło o odrzucenie skargi na decyzję Przewodniczącego Zarządu Gminy w G. z uwagi na brak złożenia przez skarżącego odwołania od tej decyzji. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zaskarżona decyzja organu orzekającego drugiej instancji podlega uchyleniu, albowiem została ona podjęta z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z ustalonego stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, znajdującego zresztą potwierdzenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że decyzja organu pierwszej instancji z dn [...] nie rozstrzygnęła w całości żądania wniosku skarżącego z dn. [...]. Wniosek obejmował bowiem prośbę o umorzenie całości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych z tytułu podatku od środków transportowych za lata 1996-1997, wynoszących łącznie kwotę ponad 570 zł, natomiast rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zawarte w sentencji wydanej decyzji dotyczyło jedynie umorzenia kwoty 154,60 zł, bez wyraźnego rozstrzygnięcia o pozostałej kwocie odsetek. Powyższa decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem w sposób ewidentny art.210 par.1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, albowiem należy uznać, że rozstrzygnięcie organu zawarte w sentencji /osnowie/ decyzji powinno być jednoznaczne, jasne i pełne. W tych warunkach według oceny Sądu, organ drugiej instancji, rozpatrując odwołanie strony i dostrzegając wskazaną wyżej nieprawidłowość decyzji organu pierwszej instancji nie powinien utrzymać jej w mocy, tak jak to uczynił. Należy stwierdzić, iż odwołanie skarżącego dotyczyło w swojej istocie wyłącznie części rozstrzygnięcia, które nie zostało w tej decyzji podjęte. W tego rodzaju przypadkach zgodnie z ustalonym orzecznictwem sądowym, już organ pierwszej instancji, po otrzymaniu odwołania strony powinien je potraktować jako żądanie uzupełnienia decyzji, o którym mowa w art.213 par.1 Ordynacji podatkowej, natomiast organ odwoławczy po otrzymaniu takiego odwołania powinien wyjaśnić rzeczywiste intencje strony i w razie popierania odwołania powinien stwierdzić jego niedopuszczalność, a w razie oświadczenia strony, że chodzi o żądanie uzupełnienia decyzji organu pierwszej instancji – umorzyć postępowanie odwoławcze i przekazać sprawę organowi pierwszej instancji celem wydania decyzji uzupełniającej /por. np. postanowienie SN z dn.07.07.1998. sygn. akt III AZP 10/88, zam. w OSNC 1990. nr 9, poz. 116/. Jednakże w rozpoznawanej sprawie, z uwagi na to, iż po decyzji organu odwoławczego i zgodnie z wytycznymi tej decyzji organ pierwszej instancji wydał w dn. [...] decyzję uzupełniającą swoją wcześniejszą decyzję należy według oceny Sądu uznać, iż wniesiona przez skarżącego skarga /złożona w terminie nie przekraczającym 14 dni od daty otrzymania przez skarżącego uzupełniającej decyzji organu pierwszej instancji/ stanowi odwołanie od rozstrzygnięcia zawartego w decyzji uzupełniającej, które to odwołanie powinno zostać obecnie rozpatrzone przez organ drugiej instancji łącznie z pierwszym odwołaniem. Natomiast żądanie skargi w zakresie uchylenia decyzji uzupełniającej organu pierwszej instancji nie mogło być rozpatrzone przez Sąd z uwagi na brak wyczerpania środków jej zaskarżenia. Z tych wszystkich względów należało na podstawie art. 145 par.1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 202r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ orzec jak w sentencji.