I SA/Łd 168/10

Dnia 24 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskiego Biura Finansowego "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2000 roku postanawia: odrzucić skargę. W dniu 12 stycznia 2010 r. A Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2000 r. Do skargi załączono między innymi kserokopię odpisu z Rejestru Handlowego z 19 lutego 2007 r. Na dokumencie tym widnienie informacja, iż Spółka nie została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pomimo upływu terminu na dokonanie takiego wpisu. Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2010 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji Spółki (aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia pisma. W odpowiedzi skarżąca wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia oraz przedłożyła kserokopię odpisu z Rejestru Handlowego z dnia 19 lutego 2007 r., tego samego, który załączyła składając skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zagadnienie związane z prawidłową reprezentacją osób prawnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym unormowane zostało w art. 28 i 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast, w art. 29 p.p.s.a. ustanowiono obowiązek podmiotów wymienionych w art. 28 wykazania ich umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedstawienie przez osobę fizyczną, działającą w imieniu osoby prawnej, dokumentu wykazującego jej umocowanie stanowi brak formalny pisma. Pogląd taki wyrażony został w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak również w orzeczeniach sądów powszechnych i Sądu Najwyższego wydanych w oparciu o przepisy analogiczne do regulacji przyjętej w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - 67 i 68 Kodeksu postępowania cywilnego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9.02.2005 r. sygn. akt GSK 1337/04 opubl. w ONSAiWSA 2005/5/91, Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 4.05.1954 r. sygn. akt II CZ 93/54, opubl. w PiP 1955/12 s. 855; Sąd Apelacyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 7.05.1996 r. sygn. akt I ACz 365/96, opubl. w OSA 1997/11-12/67, jak i w postanowieniu z dnia 27.10.2005 r. sygn. akt VI ACa 319/05, Monitor Prawniczy 2006/22 s. 1217). Artykuł 29 p.p.s.a. nie precyzuje, jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 p.p.s.a, by wykazać swoje umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej. Niewątpliwie dokumentem takim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 17, poz. 209 ze zm.; dalej "ustawa o KRS"), w dziale 2 Rejestru Przedsiębiorców, zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji. W rozpoznawanej sprawie stroną skarżącą jest spółka kapitałowa – spółka akcyjna, stąd też wezwana została ona do przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania skargi przez A. K. Przepisy nie określają tego, z jakiej daty musi pochodzić odpis, aby mógł być uznany za aktualny, nie mniej przyjąć należy, iż chodzi o taki dokument, który umożliwi sądowi ocenę, iż zawarte w nim wpisy są zgodne z rzeczywistością na dzień złożenia skargi. W analizowanym przypadku strona skarżąca dwukrotnie złożyła do akt sądowych odpis z Rejestru Handlowego pochodzący z 2007 r. Art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (DZ. U. Nr 121, poz. 770 ze zm.; dalej "przepisy wprowadzające") przewiduje, iż dotychczasowe wpisy w rejestrach sądowych zachowują moc do czasu rejestracji zgodnie z ustawą o KRS. Z przedłożonego przez skarżącą odpisu jednoznacznie wynika, iż funkcjonowanie Spółki nie zostało ujawnione w KRS. Art. 7 ust. 1 przepisów wprowadzających obliguje podmiot podlegający obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców (a takim jest m.in. spółka akcyjna), wpisany do rejestru sądowego na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów, do złożenia wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców. Wniosek taki należało złożyć nie później niż do dnia 31 grudnia 2003 r. (art. 8 ust. 1 ustawy). Przedłożony przez Spółkę odpis z RH datowany jest na 19 lutego 2007 r., podczas gdy skarga została wniesiona blisko 3 lata później, to jest 12 stycznia 2010 r. W tej sytuacji aktualność wpisów w przedstawionym przez skarżącą dokumencie budzi uzasadnione wątpliwości Sądu. Pomimo stosownego wezwania strona tych wątpliwości nie wyjaśniła. Podkreślić należy, że celem wezwania do przedłożenia odpisu z KRS jest nie tylko ustalenie sposobu reprezentacji spółki, ale również ustalenie, czy osoba wnosząca skargę jest rzeczywiście osobą uprawnioną do takiej reprezentacji. Z uwagi na nieaktualność złożonego przez stronę dokumentu, skarga nadal jest obarczona istotnym brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zarządzenie wzywające skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zostało doręczone 18 lutego 2010 r. Pomimo upływu zakreślonego w nim terminu wezwana nie przedłożyła dokumentu zawierającego aktualne dane. Skutki nieusunięcia w terminie braków formalnych skargi normuje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd odrzuca skargę. Z uwagi na fakt, iż strona, mimo odpowiedniego pouczenia o terminie uzupełnienia braków skargi i skutkach niewykonania tego obowiązku, nie złożyła wskazanego w wezwaniu dokumentu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. J.Z.