I SA/Łd 17/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P. Kiss, Sędzia NSA W. Jarzębowski, Asesor WSA C. Koziński (spr.), Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2005 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości A Spółki Akcyjnej w upadłości w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. I SA/Łd 17/05 Uzasadnienie Wobec tego, że zdaniem organów podatkowych [...]A Spółka Akcyjna w upadłości nie spełniła założeń restrukturyzacji, w dniu [...] zapadła ostateczna decyzja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.- B. z dnia [...] roku w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Konsekwencją rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji było wydanie zw dniu [...] przez ten sam organ postanowienia o zaliczeniu wpłaconej opłaty restrukturyzacyjnej na poczet zaległości podatkowych powstałych po stronie skarżącej spółki. W piśmie z dnia 12 lipca 2004 roku strona skarżąca wniosła zażalenie od w.w. postanowienia oraz zażądała przywrócenia terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu podniesiono szereg zarzutów merytorycznych. Nadto stwierdzono, że zaskarżone postanowienie strona skarżąca otrzymała wprawdzie w dniu 11 maja 2004 roku, jednakże dopiero w dniu 7 lipca 2004 roku strona skarżąca otrzymała informację wyjaśniającą datę zajęcia wierzytelności. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia podnosząc, ze termin do jego wniesienia upłynął w dniu 18 maja 2004 roku, natomiast przedmiotowe zażalenie wniesiono w dniu 12 lipca 2004 roku, tj. z naruszeniem terminu. Zdaniem organu we wniosku strony skarżącej nie znalazły się przesłanki uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu. Postanowienie to stało się przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W skardze z dnia 7 grudnia 2004 roku wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucono, że strona skarżąca uzyskała wiadomość o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego w dniu 7 lipca 2004 roku ( z pisma wyjaśniającego datę zajęcia wierzytelności) i dopiero wtedy zaistniała możliwość podjęcia czynności w zakresie zaskarżenia postanowienia z dnia [...] w przedmiocie rozliczenia opłaty restrukturyzacyjnej. Prócz tego powołano się na okoliczność błędnego wskazania adresata postanowienia poprzez nieumieszczenie określenia "w upadłości" oznaczając firmę strony skarżącej, co powoduje, że zaskarżone rozstrzygniecie nie wywołuje żadnych skutków prawnych. W dniu 6 stycznia 2005 roku Dyrektor Izby Skarbowej odpowiedział na skargę wskazując, że zarzut strony skarżącej jest w całości chybiony, bowiem postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] doręczono adresatowi w dniu 11 maja 2004 roku, a zatem termin jego zaskarżenia upłynął w dniu 18 maja 2004 roku. Powoływanie się zaś na datę odbioru pisma wyjaśniającego w sprawie jako początek biegu terminu do złożenia zażalenie na postanowienie z dnia [...] nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku. Ordynacja podatkowa ( tekst jedn. Dz. U. z 2005 roku nr 8 poz. 60). Co do zarzutu błędnego wskazania adresata postanowienia, to organ zauważył to określenie "w upadłości" nie tworzy nowego bytu prawnego, a jedynie dookreśla kształt jego dalszego funkcjonowania. W dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem stwierdził nieważność postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.- B. z dnia [...] jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa. Organ ten zauważył, że zaliczenie zapłaconej przez stronę skarżącą opłaty restrukturyzacyjnej na poczet zaległości podatkowych nastąpiło sprzecznie z treścią art. 21 ust . 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ( Dz. U. nr 155, poz. 1287 ze zm.). Niezastosowanie zaś wskazanego przepisu spowodowało konieczność stwierdzenia nieważności postanowienia. W dniu 25 lutego 2005 roku na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na treść rozstrzygnięcia o stwierdzeniu nieważności zaskarżonego postanowienia. Nadto, wniósł o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej przychylił się do tak sformułowanego wniosku strony przeciwnej. Sad zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 60 w związku z art. 144 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi do chwili ogłoszenia wyroku skarżący może skutecznie cofnąć skargę, o ile jego działanie nie zmierza do obejścia prawa, lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie zaś art. 161 § 1 pkt 1 cyt. wyżej ustawy w razie skutecznego cofnięcia skargi Sąd umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W sytuacji procesowej, która zarysowała się w rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, gdyż powodowane było stwierdzeniem przez organ nieważności kwestionowanego przez stronę aktu. Tym samym działanie strony nie zmierzało do obejścia prawa ani nie było nacelowane na utrzymanie w obrocie prawnym wadliwego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.