I SA/Łd 174/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Brolik, Sędziowie NSA B. Klimowicz, Z. Kmieciak (spr.), Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu a rozprawie w dniu 14 grudnia 2004 roku sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń-maj oraz lipiec - sierpień 2002 r. 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokat I. T. kwotę 240,00 zł (dwustu czterdziestu złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu. Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. określił J. M. zobowiązanie podatkowe powstałe w podatku od towarów za okres od stycznia do maja oraz za m-c lipiec i sierpień 2002 roku w łącznej wysokości 119.331 zł. Od powyższej decyzji, doręczonej za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 23 października 2003r. podatnik z uchybieniem przewidzianego w ustawie terminu tj. w dniu 7 listopada 2003r. złożył odwołanie. Pismem z 23 grudnia wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż z powodu choroby skarżący nie mógł w dniach 5-6 listopada 2003r. złożyć odwołania w terminie. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zaznaczył on, iż zgodnie z treścią art. 162 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. W rozpoznawanej sprawie odnosząc, się do złożonego w dniu 23 grudnia 2003r. wniosku podkreślono, iż został wniesiony po upływie przewidzianego w ustawie terminu, a podatnik nie uprawdopodobnił okoliczności, z powodu których uchybił terminowi. Wskazano ponadto, iż jak wynika z załączonego do akt podatkowych pełnomocnictwa, we wszelkich sprawach związanych z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą prawo do reprezentacji przed organami podatkowymi przysługuje synowi podatnika – Panu A. M. Zgodnie z udzielonym pouczeniem podatnik na powyższe postanowienie złożył zażalenie, w którym podtrzymał argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniósł on o jego ponowne rozpoznanie dodatkowo argumentując, iż ustanowiony w sprawach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą pełnomocnik, uprawniony był wyłącznie do reprezentowania firmy, której działalność została zakończona w dniu 17 maja 2003r. Z uwagi na błędne pouczenie podatnika o przysługującym środku zaskarżenia, wniesione zażalenie potraktowano jako skargę skierowaną do sądu administracyjnego i podtrzymano w odpowiedzi na skargę stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie, w której zapadło kwestionowane postanowienie jest bezspornym, że odwołanie wniesiono bezpośrednio do Urzędu Skarbowego w dniu 7 listopada 2003 r. bez jednoczesnego złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Wniosek taki został złożony dopiero w dniu 23 grudnia 2003 r. Uzasadniono go tym, że w dniach 5 i 6 listopada 2003 r., skarżący "nie mógł dotrzeć do Urzędu Skarbowego". Rzecz w tym, iż nie dopełniono czynności, dla której termin był zastrzeżony natychmiast po ustąpieniu ewentualnej przeszkody. Należy przyjąć, że poczynając od dnia 7 listopada 2003 r. możliwe było złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Skoro złożono do dopiero 23 grudnia 2003 r., nie sposób mówić o dotrzymaniu terminu 7 dni z art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem, podanie o przywrócenie terminu powinno być wniesione w ciągu 7 dni licząc od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Już tylko ta okoliczność przemawiała za odmową uwzględnienia wniosku. Gdyby nawet przyjąć, że uprawdopodobniono naruszenie terminu do wniesienia odwołania bez winy strony (choroba), organ obowiązany był odmówić uwzględnienia wniosku ze względu na treść art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej. Konstatacji tej nie podważa nieświadomość skarżącego, iż złożył odwołanie z naruszeniem przewidzianego w Ordynacji terminu 14 dni. Z tych powodów, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.-