I SA/Łd 174/25

Dnia 13 maja 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 stycznia 2025 roku nr 1001-IOD-4.4102.3.2023.58.U28.MF w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi dnia 29 stycznia 2025r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Łęczycy z dnia 12 grudnia 2018 r. ustalającą wobec skarżącego zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego I Wydziału WSA z dnia 2 kwietnia 2025 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 858 zł (k. 2 akt sądowych), a także do przedłożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (k.28), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wymienionych wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpisy wskazanych zarządzeń, wysłano pełnomocnikowi strony skarżącej za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-PUAP). Przesyłki te nie zostały odebrane przez adresata. Z Urzędowych Poświadczeń Doręczeń wynika, że w przypadku każdej z przesyłek, data utworzenia pierwszego UPD miała miejsce w dniu 3 kwietnia 2025 r., natomiast data utworzenia powtórnego UPD w dniu 11 kwietnia 2025 r. Wobec powyższego, na zasadzie art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. – obie przesyłki zostały uznane za doręczone w dniu 18 kwietnia 2025 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie 7 dni, ani do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uzupełnił zarówno braku formalnego skargi, jak i nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W związku tym, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 p.p.s.a.), do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Nieprzedstawienie takiego dokumentu stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych pisma kierowanego do sądu (w tym skargi) wynosi siedem dni. Nieuzupełnienie braków skargi w tym czasie skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zaznaczyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Ponadto, zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie bowiem do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby – pod rygorem jej odrzucenia – uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a., doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo. Zgodnie z art. 74a § 3 p.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu (pkt 1), a także pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (pkt 2). Jak stanowi art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym). Z kolei, w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). Z akt przedmiotowej sprawy bezspornie wynika, że w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 2 kwietnia 2025 r., pełnomocnik skarżącego, został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 858 zł stosowanie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a, a także do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym - zgodnie z art. 35 p.p.s.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające przedmiotowe wezwania, skierowane na elektroniczną skrzynkę odbiorczą pełnomocnika skarżącego nie zostały przez niego odebrane w okresie 14 dni, od dnia wysłania pierwszego urzędowego poświadczenia doręczenia. Z Urzędowych Poświadczeń Doręczeń wynika, że zarówno w przypadku jednej, jak i drugiej przesyłki data utworzenia pierwszego UPD miała miejsce w dniu 3 kwietnia 2025 r., natomiast data utworzenia powtórnego UPD miała miejsce w dniu 11 kwietnia 2025 r. Zgodnie zatem z przytoczonym wyżej art. 74a § 8 p.p.s.a., kształtującym instytucję fikcji doręczenia, obie przesyłki zostały uznane za doręczone w dniu 18 kwietnia 2025 r. W związku z powyższym, termin do uzupełnienia braku formalnego, jak i fiskalnego skargi upłynął w dniu 25 kwietnia 2025 r. W ustawowym siedmiodniowym terminie pełnomocnik skarżącego nie uiścił ani żądanego wpisu sądowego od skargi, ani nie przedłożył wymaganego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Wobec powyższego, będąc zobligowanym do odrzucenia skargi, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. P.C.