I SA/Łd 175/18

PostanowienieWSA w Łodzi2018-05-28

Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Świderska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżąca uprawdopodobniła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazano na trudną sytuację materialną skarżącej i jej syna oraz potencjalne negatywne konsekwencje zdrowotne dla syna w przypadku egzekucji środków. Dodatkowo, możliwość egzekucji z udziału w nieruchomości rolnej również stanowiła podstawę do uwzględnienia wniosku.
Stan faktyczny
Strona skarżąca T. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r. W ramach skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie może pozbawić ją i jej syna środków do życia oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki zdrowotne. Skarżąca opiekuje się niepełnosprawnym synem i utrzymuje się z zasiłków i alimentów.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP:[...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2015 roku p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. T. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., który utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z [...] r. w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r., w wysokości 4.114 zł. W piśmie z 20 marca 2018 r. strona wniosła o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o przyznanie ochrony tymczasowej skarżąca podniosła, że zajęcie jakichkolwiek środków pieniężnych pozbawi ją i jej syna środków do życia, a w sytuacji braku środków na leki dojdzie do trudnych do odwrócenia skutków zdrowotnych. Strona podkreśliła, że zaniechanie rehabilitacji syna może spowodować skutki trudne do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji lub postanowienia zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca uprawdopodobniła, że konsekwencje wykonania zaskarżonej decyzji mogą być nieodwracalne. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca opiekuje się niepełnosprawnym synem K.. Skarżąca i syn utrzymują się z zasiłku pielęgnacyjnego, renty socjalnej i alimentów, w łącznej wysokości 2.624 zł. Sąd uwzględnił argumenty skarżącej, która podniosła, że zajęcie nawet części tych środków może spowodować trudne do odwrócenia skutki dotyczące zdrowia syna skarżącej. Ponadto sąd wziął pod uwagę, że skarżąca wniosła skargi na trzy decyzje w zakresie podatku od towarów i usług. Łączna kwota zaległości podatkowych w tych sprawach wynosi 57.716 zł. Porównanie sumy tych zaległości z dochodami skarżącej doprowadziło sąd do wniosku, że istnieje prawdopodobieństwo, że organ podatkowy chcąc doprowadzić do wykonania zaskarżonych decyzji podejmie czynności egzekucyjne wobec wskazanego we wniosku o prawo pomocy, udziału w nieruchomości rolnej należącego do skarżącej. Przeprowadzenie egzekucji z udziału w nieruchomości niesie ze sobą nieodwracalne skutki, co stanowi podstawę do uwzględnienia wniosku. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Ake.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło