I SA/Łd 1793/06

Dnia 17 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Porczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Asesor WSA Renata Kubot - Szustowska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Joanna Skrzypczak, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2007 roku przy udziale sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego uiszczonego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia : odrzucić skargę Decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej w Ł., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania K.S. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...], odmawiającej stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 796,00,-zł., zapłaconego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Decyzja powyższa doręczona została odwołującemu w dniu 21.sierpnia 2006r. osobiście, bezpośrednio w siedzibie organu. (adnotacja na str. 7 decyzji – k.58 akt administracyjnych) W dniu 18.września 2006r. K. S. nadał w urzędzie pocztowym w Wielkiej Brytanii przesyłkę pocztową, zawierającą skargę na opisane wyżej rozstrzygnięcie. Przesyłka wspomniana wpłynęła do polskiego urzędu pocztowego w dniu 21.września 2006r., do organu celnego natomiast w dniu 22.września 2006r. (koperta k.10 akt I SA/Łd 1794/06, skarga z prezentatą Izby Celnej w Ł. k.6) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin uważa się za zachowany, jeżeli pismo, do złożenia którego został ustanowiony, wpłynie w tym czasie do sądu (lub organu, jeżeli "pośredniczy" on w jego wniesieniu). Pismo może zostać wniesienie poprzez złożenie go w biurze podawczym (sądu względnie organu, w przypadku skargi i wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia) albo też oddanie go w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że o zachowaniu terminu dokonania czynności nie decyduje data nadania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym. W takiej sytuacji, datą wniesienia pisma jest data przekazania go polskiemu urzędowi pocztowemu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12.maja 1978r., sygn.akt IV CR 130/78, OSPiKA 1979/4/76, odnoszące się do wykładni art. 165 § 2 ustawy z dnia 17.listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego /Dz.U. Nr 43, poz.296 ze zm./, w brzmieniu tożsamym z regulacją, przewidzianą w art. 83 § 3 p.p.s.a., Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" str.330 t.4.) W przedmiotowej sprawie ustawowy, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg z dniem 21.sierpnia 2006r. (data doręczenia skarżącemu decyzji organu II instancji), upłynął natomiast z dniem 20.września 2006r., który nie był sobotą ani też dniem ustawowo wolnym od pracy. Nadanie skargi w brytyjskim urzędzie pocztowym, jakkolwiek dokonane w terminie otwartym do wniesienia skargi, nie stanowi wszakże o skutecznym jej złożeniu. Natomiast data przekazania przesyłki polskiemu urzędowi pocztowemu (21.września 2006r.) skutkuje uznaniem skargi za spóźnioną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie przywołanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi, wobec wniesienia jej po upływie ustawowego terminu.