I SA/Łd 1802/06

Dnia 18 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok p o s t a n a w i a: 1/ umorzyć postępowanie sądowe wywołane wnioskiem skarżącej – K. B. w części dotyczącej zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi; 2/ odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. Wobec treści wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, a następnie złożyła na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. We wniosku tym, analogicznie jak w poprzednio złożonych wnioskach o przyznanie prawa pomocy (z dnia 16 listopada 2006 r., z dnia 24 kwietnia 2007 r.,) podała, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się samodzielnie z własnych dochodów, których miesięczna średnia wysokość wynosi ok. 1.062 zł netto, z czego stałym dochodem jest emerytura w wysokości 662,21 zł netto i dieta z tytułu pełnionej funkcji w Radzie Osiedla w kwocie 129 zł. Ponadto osiąga także dochód (rekompensatę) z tytułu pełnionej funkcji ławnika w średniej miesięcznej wysokości ok. 270 zł netto. Wskazała przy tym, iż jej majątek stanowi działka o pow. 88 a niezabudowana oraz mieszkanie spółdzielcze własnościowe o pow. 67 m2, objęte wspólnością ustawową z byłym mężem. Mieszkanie i jego wyposażenie jest w złym stanie technicznym, wymaga remontu, szeregu bieżących napraw lub wymiany zużytych sprzętów, co wiąże się z ponoszeniem doraźnych wydatków, a były maż nie partycypuje w tych kosztach. Działka z kolei znajduje się ok. 300 km od Ł. i jest niezagospodarowana, co także uniemożliwia osiąganie z niej pożytków. Skarżąca podniosła także, iż czynsz za mieszkanie wynosi 300,42 zł, opłaty za prąd, RTV, telefon i przejazdy MPK wynoszą ok. 120 zł, na zakup leków we wrześniu wydała 199,54 zł, co łącznie stanowi kwotę ok. 619,96 zł. Na wyżywienie i inne bieżące potrzeby pozostawała jej dotychczas kwota ok. 420 zł, co nie pozwoliło jej na gromadzenie środków finansowych na inne cele, niż służące koniecznemu utrzymaniu, obecnie natomiast jej sytuacja bytowa uległa pogorszeniu i nie rokuje nadziei na poprawę w najbliższym czasie. Dodała, iż w sierpniu i we wrześniu 2007 r. poniosła wydatki związane z utrzymaniem dzieci, które ją odwiedziły. Podkreśliła przy tym, że nie zgromadziła jeszcze środków na turnus rehabilitacyjny w kwocie ok. 1000 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w przypadku podjęcia przez Sąd pozytywnej decyzji w kwestii przyznania prawa pomocy prosi o zwrot wniesionego wpisu od skargi kasacyjnej na swój rachunek bankowy. Do wniosku załączyła, aktualny wydruk czynszowy, skierowanie na turnus rehabilitacyjny oraz fakturę zakupu leków we wrześniu 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów w całości nie może zostać uwzględniony. Przede wszystkim Sąd podkreśla, na co uprzednio zwracał już uwagę w postanowieniu z dnia 25 maja 2007 roku, iż skarżąca na wcześniejszym etapie postępowania sądowego złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W wyniku rozpoznania tegoż wniosku postanowieniem z dnia 21 lutego 2007 roku skarżąca została zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Obecnie po raz trzeci skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie z całości kosztów sądowych. Wniosek ten zatem w części dotyczącej wpisu sądowego od skargi, z uwagi na treść powołanego wyżej postanowienia z dnia 21 lutego 2007 r. jest bezprzedmiotowy, a co za tym idzie postępowanie wywołane tymże wnioskiem we wskazanym zakresie dotyczącym wpisu sądowego od skargi podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać przy tym należy, że postanowieniem z dnia 21 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po uprzednim dokonaniu oceny sytuacji majątkowej skarżącej w świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych ponad wpis od skargi. Zdaniem Sądu brak było wówczas przesłanek uzasadniających zwolnienie skarżącej z całości kosztów sądowych. Jej sytuacja, zwłaszcza z uwagi na posiadanie trzech równoległych źródeł uzyskiwania dochodu oraz fakt posiadania nieruchomości o pow. 88 a, pozwalała na uiszczenie kosztów sądowych ponad kwotę wpisu sądowego od skargi. Składając kolejny, trzeci już wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, skarżąca ponownie nie wykazała dostatecznie, by zmieniły się okoliczności leżące u podstaw poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zawartego w postanowieniu z dnia 21 lutego 2007 r. oraz postanowieniu z dnia 25 maja 2007 r., a w szczególności, że jej sytuacja bytowa uległa pogorszeniu. Co więcej analiza treści wniosków dowodzi, iż skarżąca w okresie objętym rozpatrywanym wnioskiem poniosła mniejsze wydatki na zakup lekarstw, uprzednio stanowiły one bowiem kwotę ok. 221,60 zł, obecnie zamykają się zaś w kwocie 199,54 zł. W tej sytuacji, brak dostatecznego przedstawienia przez skarżącą okoliczności świadczących o zmianie stanu majątkowego i możliwości płatniczych (sama prognoza utraty dochodu z tytułu pełnienia funkcji ławnika bez wykazania realnej kwoty obniżenia dochodu skarżącej nie może być rozpatrywana w kategoriach zmiany tychże okoliczności), przesądza o braku podstaw do zmiany stanowiska zaprezentowanego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lutego 2007 r., oraz w postanowieniu z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 1802/06, w części dotyczącej wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, czyli ponad wpis sądowy od skargi. Nie bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje przy tym fakt uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej, którego zwrotu domaga się skarżąca w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie wywołane wnioskiem skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi i jednocześnie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. P.H.