I SA/Łd 1803/06
PostanowienieWSA w Łodzi2007-11-21
Skład orzekający: Bogdan Lubiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne zażalenie na zarządzenie dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, dotyczące kwestii już prawomocnie rozstrzygniętej przez Naczelny Sąd Administracyjny, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Ponowne zażalenie na zarządzenie dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, które dotyczy kwestii już prawomocnie rozstrzygniętej przez Naczelny Sąd Administracyjny, jest niedopuszczalne. Sąd administracyjny odrzuci takie zażalenie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 58 § 1 pkt 4 PPSA, ponieważ sprawa objęta zażaleniem została już prawomocnie osądzona.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi dotyczącą interpretacji prawa podatkowego. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, strona wniosła zażalenie, domagając się potrącenia opłaty z nadpłaty podatku. Po oddaleniu zażalenia przez NSA, strona ponownie wniosła zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zarzucając zamykanie drogi sądowej i ponownie domagając się potrącenia. Sąd odrzucił to zażalenie, uznając je za niedopuszczalne z uwagi na prawomocne rozstrzygnięcie NSA w tej samej kwestii.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 21 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...] w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia odrzucić zażalenie
I SA/Łd 1803/06
Uzasadnienie
W dniu 2 października 2006 roku S.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] roku Nr [...] odmawiającą zmiany postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa w przedmiocie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodu uzyskanego z tytułu wypłaconego przez pracodawcę w 2005 roku świadczenia pieniężnego w kwocie 500,00 zł pochodzącego z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...] roku strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,- zł.
Na powyższe zarządzenie S.J. wniósł zażalenia do Naczelnego Sadu Administracyjnego, które zostało oddalone postanowieniem z dnia [...] roku (sygn. akt [...]).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego.
W dniu 19 czerwca 2007 roku S.J. wniósł zażalenie na wskazane powyżej zarządzenie. W jego ocenie Przewodniczący Wydziały I poprzez wezwanie do uiszczenia wpisu pragnie skarżącemu "zamknąć drogę sądową". Wniósł zatem o potrącenie opłaty sądowej z nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił zażalenie S.J. na zarządzenie Przewodniczącego w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Uzasadniając postanowienie Sąd stwierdził, iż kwestia zasadności pobierania wpisu sądowego jak również możliwości potrącania wpisu z ewentualnej nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych została prawomocnie przesądzona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r.
Na powyższe postanowienie strona skarżąca wniosła zażalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2007 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 20 października 2007 r.) S.J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100,- zł.
Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie zarzucając Sądowi naruszenie art. 8 i art. 77 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie strony Sąd wzywając do uiszczenia wpisu sądowego zamyka drogę sądowego dochodzenia swoich praw. Po raz kolejny stwierdził, iż ma "długi w Skarbie Państwa", powinien mieć zatem "możliwość zapłaty długami Skarbu Państwa (...) tak jak to robią Banki i Apteki (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części uzasadnienia p.p.s.a., na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów przysługuje zażalenie, o ile strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Koszty sądowe obejmują opłaty i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.), opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a).
W niniejszej sprawie skarżący zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 16 listopada 2006 roku został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, na które wniesione zostało zażalenie, w którym S.J. wniósł o "uzupełnienie uiszczenia wpisu sądowego poprzez zapłatę długami Skarbu Państwa". Zażalenie to zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] roku (sygn. akt [...]). Uzasadniając postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż w świetle art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Przewodniczący Wydziału miał obowiązek wezwać stronę skarżącą do opłacenia wpisu stałego od skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zwrócił ponadto uwagę, że stanowiąca podstawę postępowania sądowoadministracyjnego ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości potrącenia żądanych od stron opłat sądowych, z ich ewentualnych wierzytelności względem Skarbu Państwa. Nie można też stwierdzić, iż obowiązująca ustawa procesowa, ustanawiając określone zasady ponoszenia kosztów sądowych związanych z udziałem stron w procesie, zamyka im w jakikolwiek sposób drogę sądową do dochodzenia naruszenia wolności lub praw.
W związku z powyższym postanowieniem zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału strona skarżąca została ponowienie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200,- zł.
Na powyższe zarządzenie wniesione zostało zażalenie, w którym S.J. postawił Przewodniczącemu zarzut zamykania mu drogi sadowej poprzez wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej. Złożył ponadto ponownie wniosek o potrącenie wpisu sądowego z jego wierzytelności względem Skarbu Państwa z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zażalenie to zostało odrzucone postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 4 lipca 2007 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając postanowienie Sąd stwierdził, iż Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie wypowiedział się w kwestii zasadności pobierania od strony skarżącej wpisu sądowego oraz o braku możliwości potrącania wpisu sądowego z ewentualnej nadpłaty w podatku dochodowym.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w związku z czym został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Jednakże po otrzymaniu wezwania do uiszczenia opłaty sądowej S.J. po raz kolejny złożył zażalenie na postanowienie Przewodniczącego Wydziału w zakresie kosztów sądowych, w którym domagał się uregulowania wpisu w drodze potrącenia z nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy zatem stwierdzić, iż w tej samej sprawie skarżący składa kolejne pismo, zatytułowane "zażalenie", w którym domaga się uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziały wzywającego go do uregulowania kosztów sądowych. W przesyłanych pismach konsekwentnie domaga się ponadto uregulowania wpisu sądowego z "długów w Skarbie Państwa", to znaczy w drodze potrącenia kosztów sądowych z niewypłaconej nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Przy czym do postępowania w zakresie skargi kasacyjnej należy stosować (zgodnie z art. 193 p.p.s.a.) przepisy dotyczące postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, w tym przepisy dotyczące skargi wnoszonej do sądu administracyjnego.
Zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami sąd administracyjny zobowiązany jest do badania dopuszczalności skargi kasacyjnej i w razie stwierdzenia jej niedopuszczalności do jej odrzucenia. Przesłanki odrzucenia skargi uregulowane zostały w art. 58 p.p.s.a. Zgodnie z zapisem pkt 4 § 1 wskazanego artykułu sąd odrzuci skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W niniejszej sprawie S.J. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia wydane po prawomocnym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym Sąd ten wypowiedział się co do zasadności i sposobu jego pobierania. Należy w tym miejscu zauważyć, że w zażaleniu z dnia 20 października 2007 roku podniesiono zarzuty tożsame z zawartymi w zażaleniu, które zostało oddalono prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
We wskazanym powyżej postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że stanowiąca podstawę postępowania sądowoadministracyjnego ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewiduje możliwości potrącania żądanych od stron opłat sądowych z ich ewentualnych wierzytelności względem Skarbu Państwa. Nie można też stwierdzić, iż obowiązująca ustawa procesowa, ustanawiając określone zasady ponoszenia kosztów związanych z udziałem stron w procesie, zamyka im w jakikolwiek sposób drogę sądową do dochodzenia naruszonych wolności lub praw. Sąd zwrócił uwagę, że zabezpieczeniem konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) dla podmiotów nie posiadających dostatecznych środków na partycypację w kosztach procesu, są regulacje zawarte w Dziele V, Rozdziale 3, Oddziale 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatytułowanymi "Prawo pomocy".
Dodatkowo Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje, że w doręczonym wraz z postanowieniem z dnia 4 lipca 2007 r. piśmie przewodnim zawarto pouczenie o możliwości i trybie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że kwestia dotycząca wpisu sądowego została rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem, w związku z czym ponowne zażalenie dotyczące tego samego zagadnienia toczącego się w tym samym postępowaniu należy uznać za niedopuszczalne.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
A. W.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło