I SA/Łd 185/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2013 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2005 r. postanawia zawiesić postępowanie. J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2005 r. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że organ podatkowy zakwestionował prawo skarżącego do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących nabycie paliwa, wystawionych przez firmanta. Wskazał, że podatnikowi nie przysługuje powyższe prawo, bowiem podmiot wymieniony na fakturach, jako sprzedawca paliwa, nie był jego właścicielem. Jednocześnie organ nie zanegował, że skarżący nabył paliwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Tego rodzaju zależność wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. W dniu 12 grudnia 2012 r. w sprawie I SA/Łd 1140/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał postanowienie, w którym skierował do TSUE następujące pytania prejudycjalne: 1) czy art. 4 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L.1977.145.1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uznaniu za dostawę towarów sprzedaży dokonanej przez podmiot, który za zgodą innej osoby, w celu zatajenia własnej działalności gospodarczej, posłużył się firmą tej osoby? 2) czy art. 17 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on odliczeniu podatku z faktury wystawionej przez osobę, która jedynie firmowała sprzedaż towaru dokonaną przez inny podmiot, bez wykazania, że nabywca wiedział lub na podstawie obiektywnych okoliczności mógł przewidzieć, że transakcja, w której uczestniczy, wiąże się z przestępstwem lub innymi nieprawidłowościami, jakich dopuścił się wystawca faktury lub podmiot z nim współdziałający? Spór pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi dotyczy możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez firmanta w okolicznościach zbliżonych do tych, które zostały przedstawione w postanowieniu z 12 grudnia 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Łd 1140/12. W ocenie Sądu odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości na przedstawione powyżej pytania, z uwagi na zbliżony stan faktyczny oraz zastosowaną podstawę prawną, ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie. t.n.