I SA/Łd 1898/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2003 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] określającą A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 rok w kwocie 259.335,00 zł. Powyższa decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 4 września 2006 roku ( zwrotne poświadczenie odbioru – karta 525 akt administracyjnych). W dniu 3 października 2006 roku ( data stempla pocztowego) wniesiona została bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. Skarga ta została doręczona do tutejszego Sądu w dniu 5 października 2006 roku (prezentata – karta 8). W dniu 6 października 2006 roku Sąd Administracyjny przesłał skargę według właściwości Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. (kart 7). W dniu 6 listopada 2006 roku Dyrektor Izby Skarbowej przekazał skargę do tutejszego Sądu wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części uzasadnienie p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ( art. 54 § 1 p.p.s.a.), organ przekazuje natomiast skargę sadowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. ( art. 54 § 2 p.p.s.a.). W przypadku przekazania skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu lub bezpośrednio do sądu administracyjnego o zachowaniu terminu, określonego w art. 53 § 1 p.ps.a. decyduje data nadania skargi przez sąd do organu właściwego w sprawie (por. np. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod. red. Tadeusza Wosia, Warszawa 2005, str. 248). Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można bowiem przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a., na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest bowiem zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 Kodeksu Administracyjnego z dnia 20 października 2004 roku, IV SA/GI 647/04. ONSAiWSA 2005 z. 6 poz. 116). Data wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest zatem dzień doręczenia skargi organowi, którego działanie lub bezczynność skarga dotyczy ( Jan Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 104). W rozpatrywanej sprawie skarga wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 5 października 2006 roku. Po stwierdzeniu, iż nie została ona przesłana do właściwego organu Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 6 października 2006 roki przekazał sprawę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. Biorąc jednakże pod uwagę okoliczność, iż zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 4 września 2006 roku należy stwierdzić, że ostateczny termin wniesienia skargi upłynął z dniem 4 października 2006 roku (środa). Skarga została zatem przesłana do organu administracyjnego właściwego w sprawie po upływie terminu do jej wniesienia, podlega zatem odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym ( art. 58 § 3 p.ps.a.). W postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, jednakże zgodnie z art. 83 § 2 p.ps.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. i art. 54 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.