I SA/Łd 19/13

Dnia 24 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2007 roku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. H. R. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. W dniu 15 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i czternastoletnią córką, nie posiada oszczędności, ani nieruchomości poza tą, która stanowi miejsce zamieszkania jego i jego rodziny. Miesięczny dochód rodziny wynosi 1.500 zł, przy czym ani żona ani córka nie osiągają dochodów. Pełnomocnik podała też, że w stosunku do skarżącego toczy się obecnie kilka postępowań podatkowych, zostało też wszczęte postępowanie egzekucyjne. Zestawienie dochodu skarżącego z kwotą zaległości podatkowej wynikającej z zaskarżonej decyzji (6.849 zł), w kontekście braku jakichkolwiek oszczędności, nakazuje przyjąć w ocenie pełnomocnika, że w razie wykonania decyzji, skarżący i jego rodzina zostaną pozbawieni środków utrzymania. Pełnomocnik podniosła też, że o istnieniu trudnej sytuacji skarżącego rozstrzygnął już Sąd wydając postanowienie o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy. Do wniosku dołączono: druk ZUS, z którego wynika, że skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 1.164,31 zł; wyciągi bankowe; rozliczenie kosztów w skali miesiąca wskazujące, że wynoszą one około 1.500 zł; informację o wysokości składek ZUS; zeznanie PIT-36 za 2011 r.; legitymację szkolną córki skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Unormowanie to nie wymaga by wnioskodawca udowodnił, że zachodzą przesłanki, o których wyżej mowa, wystarczające jest samo uprawdopodobnienie ich istnienia. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Powołane w nim okoliczności wskazują, że wystąpiły przesłanki dające podstawę do przyznania skarżącemu ochrony tymczasowej. Dokonując oceny podniesionych przez pełnomocnika argumentów Sąd miał na uwadze wysokość ustalonego zaskarżoną decyzją podatku wynoszącą 6.849 zł oraz fakt, że w stosunku do podatnika prowadzone są jeszcze inne postępowania podatkowe, a także postępowanie egzekucyjne, z drugiej zaś strony, wysokość miesięcznych dochodów, które wynoszą 1.500 zł i w całości pokrywają bieżące wydatki skarżącego i członków jego rodziny. Z uwagi zatem na trudną sytuację finansową strony (niskie dochody, brak oszczędności) wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować powstaniem szkody większej niż przeciętnie wywoływana wykonaniem decyzji oraz powstaniem skutków takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznych środków. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonego aktu. AK.