I SA/Łd 191/14
PostanowienieWSA w Łodzi2014-05-22
Skład orzekający: Referendarz sądowy Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest zasadny, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W analizowanej sprawie, biorąc pod uwagę niskie dochody skarżącego, jego wydatki (utrzymanie mieszkania, alimenty) oraz łączną kwotę wpisów sądowych w kilku równocześnie toczących się sprawach, uznać należy, że skarżący wykazał powyższą okoliczność, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy.Stan faktyczny
Skarżący B. G. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując na swoje niskie dochody, brak majątku, koszty utrzymania mieszkania i obowiązek alimentacyjny. Dodatkowo, skarżący miał zawisłych pięć innych spraw przed sądem, co generowało wysokie koszty wpisów sądowych.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu B. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 22 maja 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu B. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 20 stycznia 2014 roku B. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 593 zł podatnik wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych wyjaśnień udzielonych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że B. G. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 1.640 zł brutto. Z tego tytułu w 2013 roku uzyskał on dochód z wysokości 16.468 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku zamieszkuje wspólnie z matką w należącym do niej mieszkaniu partycypując w kosztach jego utrzymania kwotą 300 zł miesięcznie. Ponadto na mocy wyroku sądowego skarżący obciążony jest obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swojego syna w wysokości 350 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 1.640 zł brutto. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku zamieszkuje wspólnie z matką w należącym do niej mieszkaniu partycypując w kosztach jego utrzymania kwotą 300 zł miesięcznie, jest także obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swojego syna w wysokości 350 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (593 zł), oraz fakt, że ze skarg wnioskodawcy równocześnie przed tutejszym sądem zawisło pięć spraw, a łączna wysokość obciążających go wpisów sądowych zamyka się kwotą blisko 6.500 zł, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mko
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło